در حال بار گذاری
امروز: يکشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۱

فناوری > مفهوم مالکيت در متاورس: يک مفهوم واقعي يا غيرواقعي

طاهر حبيب زاده گروه فناوري: متاورس يک دنياي مجازي است (هرچند از سوي بازيگران حقيقي و براي سود يک عده از فرماندهان فناوري در سطح جهاني اداره مي‌شود! و مخاطبان را تحريک مي‌کنند تا در جريان بازي سازي آن‌ها قرار گيرند) و همين ويژگي مجازي گونه آن، کافي است که از مختصات سنتي مالکيت فاصله بگيرد.

    گروه فناوري: متاورس يک دنياي مجازي است (هرچند از سوي بازيگران حقيقي و براي سود يک عده از فرماندهان فناوري در سطح جهاني اداره مي‌شود! و مخاطبان را تحريک مي‌کنند تا در جريان بازي سازي آن‌ها قرار گيرند) و همين ويژگي مجازي گونه آن، کافي است که از مختصات سنتي مالکيت فاصله بگيرد.
     ادبيات سنتي مالکيت با ظهور مصاديق جديد اموال يعني دارايي‌هاي فکري، با يک جهش در مميزات اين مفهوم مواجه شد. براي ساده سازي موضوع، تفاوت در مالکيت يک خودرو را با مالکيت يک اثر ادبي هنري مانند يک کتاب تاليفي يا يک اختراع ثبت شده در نظر بگيريد. مالک خودرو، مي‌گويد: خودرو مال من است. نويسنده کتاب نيز مي‌گويد: اين کتابِ من است. در هر دو نوعي مفهوم مالکيت مشهود است. اما آيا مالکيت در هر دو دارايي، داراي مميزات عين هم‌اند؟
    خير. در مالکيت خودرو، مالک، دارنده تمامي حقوق فعلي خودروست که يک موجوديت مادي است و در عين حال، سازنده آن نيست. اما در مالکيت يک اثر ادبي و هنري يا صنعتي، پديدآورنده اساسا خالق آن است و وصف اصلي رابطه او با اثر، رابطه‌اي متصف به شخصيت اوست؛ يعني حق انتساب اثر به خود، که موجوديت مادي ندارد (از همين زوايه مي‌توان حقوق مالکيت فکري را شعبه‌اي از حقوق شخصيت دانست. شخصيت، اصل، و حقوق ناشي اعم از آثار مادي و حق تصرف در اثر، فرع است). حال ممکن است، منافع مادي داشته باشد يا نه؛ بعد مادي، فرعي است. با اين حال، از واژه مالکيت در هر دو بستر استفاده مي‌کنيم، در حالي که اين واژه در هر بستر، داراي مميزات خاص خود است. همين دو تفکيک از مفهوم مالکيت را در مورد متاورس تصور کنيد.
    متاورس يک دنياي مجازي است (هرچند از سوي بازيگران حقيقي و براي سود يک عده از فرماندهان فناوري در سطح جهاني اداره مي‌شود! و مخاطبان را تحريک مي‌کنند تا در جريان بازي سازي آن‌ها قرار گيرند) و همين ويژگي مجازي گونه آن، کافي است که از مختصات سنتي مالکيت فاصله بگيرد. حال خريداران نوعي (به تسامح) در متاورس، چه چيزي را به دست مي‌آورند؟ نه مالک يک دارايي مادي هستند و نه خالق آنچه در ازاي آن پرداخت مي‌کنند.
    از منظر حقوقي، خريداران، مجوزداران هستند؛ کساني که مجوز استفاده از يک دارايي مجازي را در فضاي متاورس دارند، درست مانند کساني که مجوز استفاده از يک دارايي فکري را به دست مي‌آورند. آنان مالک چيزي در مفهوم مالکيت سنتي و حتي خالق آن نيز نيستند. اثر حقوقي در اين است، که مجوز دار فقط در محدوده مجوز حق تصرف در متعلق مجوز را دارد، اما مالک، حق کامل استيفا از مملوک، و اين تفاوت کوچکي نيست.
    اما حدود و ثغور اين مجوز چيست؟! چه کسي خبر دارد؟ و براستي دارايي متاورسي جايي ثبت مي‌شود تا مانع از نقض حقوق آن شود؟! آيا پولي که پرداخت مي‌کند، حمايت قانوني به همراه دارد؟!
    پس يک سوال جدي ديگر مطرح است: خالقان در دنياي متاورس، چگونه مي‌توانند مخلوق خود را به عنوان يک اثر به ثبت برسانند؟ در کدام نهاد و تحت چه عنواني؟!
    به نظر مي‌رسد اين نکته حقوقي مي‌تواند سرمنشا تاملات و آثار حقوقي خوبي در اين باره شود.
    پي نوشت – :
    اندر احوال غول‌هاي فناوري و استثمار مردم با مفاهيم جديد، اين بار با متاورس (!)؛
    بازار سرمايه داري از جهل نوع مردم استفاده مي‌کند تا جيب خود را پر کند. اين يک حقيقت روشن است. يک زماني ترويج مصرف گرايي کاذب، ابزار درآمدزايي آنان بود و البته هنوز هم ادامه دارد. به اين معني که چيزي که نياز واقعا ضروري شما نيست، آنقدر تبليغات پر رنگ و لعاب مي‌کنند تا شما فکر کنيد فلان محصول يک نياز واقعا ضروري شماست و مجبور بشويد به هر نحوي آن محصول را تهيه کنيد. تازه در اين حالت باز يک محصول کاملا ملموس و تاحدودي کمک کننده و تسهيل گر به دست شما مي‌رسيد. مثلا نياز نبود کباب را با دست باد بزنيد، بلکه با کباب زن باد بزنيد!
    به گزارش امانت به نقل از تابناک،امروزه همين بازار سرمايه داري، مفاهيم جديدي را توسعه داده تا باز هم جيب شما را بزند! مثل همين متاورس. تازه اخيرا خواندم که از حکم فقهي زمين مجازي هم سوال کرده اند، اين يعني خيلي باور کرده اند که واقعا زمين مجازي در حال خريد و فروش است و آيا شرعا مشکل ندارد! خيلي مضحک است وقتي ببينيم يک شرکتي آمده و زمين‌هاي کره زمين را به شما در فضاي مجازي مي‌فروشد، مثلا متري 1 دلار. در فضاي واقعي، سند آن ملک به اسم من است، اما در نقشه مجازي کره زمين، شما مالک باشيد! بعد، اساسا کاربرد اين نوع مالکيت زمين مجازي، اگر بتوان اسم مالکيت بر آن نهاد، دقيقا چيست؟! جيب سرمايه داران و غول‌هاي فناوري دنيا را پر کردن، همين! و شايد شما هم با معاملات کاذب در اين بازار يک سود دل خوش کني تحصيل کنيد.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی