در حال بار گذاری
امروز: سه شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۱

فرهنگی > انيميشن؛ دنيايي خيال‌انگيز و رنگارنگ

گروه فرهنگي: سينما هميشه دري بوده است به سوي خيال و رويا؛ دري که خود را از آن به دنيايي وارد مي‌کنيم تا براي لحظاتي از زندگيِ کسل‌کننده روزمره دور بمانيم،

    گروه فرهنگي: سينما هميشه دري بوده است به سوي خيال و رويا؛ دري که خود را از آن به دنيايي وارد مي‌کنيم تا براي لحظاتي از زندگيِ کسل‌کننده روزمره دور بمانيم، اما در کنار سينما، صنعتي زيباتر، هيجان‌انگيزتر و بي‌حد و مرزتر به نام انيميشن وجود دارد  صنعتي که دري است به‌سوي دنيايي به شدت خيالي‌تر، رنگارنگ‌تر و جذاب‌تر... شايد روزي که »زيناس وينزر مک کي« در سال 1905 براي نخستين‌بار شخصيت جذاب »نمو کوچولو« را ارائه کرد، تصور اين را نداشت که يک روز اين شخصيت به ايجاد صنعت عظيم انيميشن همراه با کمپاني‌هاي بزرگِ انيميشن‌سازي منتهي شود و دنياي ديگري را پيش‌روي جهان قرار دهد.
     دنيايي که در آن هيچ حد و مرز و محدوديتي براي روياپردازي و خلق لحظات لذت‌بخش وجود ندارد و امروز از »پيکسار« تا »ايلومينيشن« و از »والت‌ديزني«و »لايکا« و برادران وارنر، همه استوديوها سعي کرده‌اند که در قالب دنياي رويايي و زيبايشان،‌ لحظاتي ماندگار را در ذهن مخاطب حک کنند.
    مشکلات مالي؛ چالش جدي انيميشن‌کاران
    صنعت انيميشن يا پويانمايي در ايران نيز مانند کشورها پيشرفت‌هايي داشته و به‌خصوص در سال‌هاي اخير خود را با ساخت فيلم‌هاي سينمايي به دوستداران اين حوزه نشان داده است. ابوالقاسم نظرپور، پيشکسوت هنر انيميشن معتقد است که انيميشن در ايران حرکت روبه‌جلو دارد و جواناني که به اين حوزه ورود کرده‌اند با ايجاد تغيير و تحول در رشته انيميشن در حال رشد و پيشرفت هستند.
    نظرپور که 48 سال سابقه فعاليت در رشته انيميشن و ساخت اولين تيتراژ برنامه کودک صداوسيما را در کارنامه دارد، يادآوري مي‌کند: با توجه به هزينه‌بر بودن اين هنر، گروه‌هايي که براي توليد انيميشن ايجاد مي‌شوند هم هزينه‌هاي جاريِ کار و هم حق‌الزحمه افراد را پيش‌رو دارند و مشکل تأمين اين مبالغ براي آن‌ها از يک‌سو و عدم‌حمايت مالي از سوي ديگر، توليد کار را با چالش جدي مواجه مي‌کند و درعين‌حال اين مشکلات مالي باعث مهاجرت هنرمندان و پراکنده شدن تيم‌ها مي‌شود.
    هزينه کم توليد، مزيت انيميشن در ايران
    احسان سراهيان، فعال حوزه انيميشن و هنرهاي ديجيتال، نيز با بيان اينکه هنر انيميشن، تلفيقي از نمايش و هنرهاي تجسمي است، بيان مي‌کند: ما از يک‌سو نقاش، گرافيست، طراح و حتي مجسمه‌ساز و از سوي ديگر بسياري از ويژگي‌هاي اثر سينمايي را داريم. انيميشن زماني به‌عنوان يکي از هنرهاي زيرگروه سينما شناخته مي‌شد، اما در حال حاضر به علت ماهيت بين‌رشته‌اي، به‌عنوان يک هنر مستقل شناخته مي‌شود. برخي قدمت اين هنر را به دوران باستان نسبت مي‌دهند که علت آن کشف آثار و کوزه‌هايي با تصاوير فريم به فريم است که در زمان حرکت کوزه، متحرک به نظر مي‌رسند، عده‌اي نيز خاستگاه اين هنر را اسباب‌بازي‌هايي مي‎دانند که پيش از ايجاد سينما در سده 18 و 19 ميلادي در اروپا ساخته‌شده بود، اما بسياري ازجمله خود من بر اين عقيده‌اند که انيميشن به معناي امروزي آن بعد از ايجاد سينما  و وسايلي چون آپارات، پروژکتور و دوربين ايجاد شد و  در حال حاضر با ورود حوزه ديجيتال به انيميشن امکانات بسياري در اختيار اين هنر قرارگرفته و اگر کامپيوتر و نرم‌افزار نبود قطعاً شاهد توليد آسان اين حجم از آثار نبوديم.
    او معتقد است: مهم‌ترين مزيت انيميشن در ايران اين است که با توجه به وابستگي زياد اين حوزه به نرم‌افزار، در ايران از نرم‌افزارهايي بسيار گران با هزينه اندک استفاده مي‌شود از سوي ديگر نيروي کار ارزان، هزينه توليد را در ايران به شدت کاهش داده است.
    جاي خالي آموزشگاه‌ها و آکادمي‌هاي تخصصي
    سراهيان درعين‌حال به مشکلات اين حوزه نيز چنين اشاره مي‌کند: محدوديت تعداد آموزشگاه‌ها، آکادمي‌ها و دانشگاه‌هايي که هنرمند اين رشته را تربيت کند باعث کاهش نيروي کار متخصص مي‌شود، از سوي ديگر اين هنر به علت ارتباط بخشي از آن به رشته آي‌تي مثل رشته‌هاي نرم‌افزاري قابليت برخورداري از ارتباطات جهاني و دريافت سفارش‌هاي بين‌المللي را دارد، اما شرايط اين همکاري‌ها به علت تحريم، مشکلات اينترنت و تحريم‌هاي بانکي فراهم نيست و همين موضوع باعث شده که بسياري از دوستان تنها براي افتتاح حساب به خارج از کشور بروند تا  بتوانند با کشورهاي خارجي همکاري يا سفارش خارجي دريافت کنند.
    اين فعال هنرهاي ديجيتال مي‌گويد: مطمئناً در کشور ما نيز مثل همه کشورها کار و پيشرفت انجام مي‌شود، مثل همه دنيا در ايران ‌هم جاده ساخته مي‌شود و تکنولوژي مثل همه کشورها دير يا زود به ايران نيز مي‌رسد اما چند نکته وجود دارد؛ اول اينکه آيا سرعت پيشرفت ما با دنيا هماهنگ است يا خير؟ پاسخ اين سؤال ازنظر من منفي است، پيشرفت‌هايي هم انجام‌شده به علت پيشرفت‌هاي تکنولوژيک و نرم‌افزاري ايجادشده در ديگر کشورها است که به علت استفاده رايگان از اين نرم‌افزارها کيفيت کار ما نيز رشد داشته، نکته بعد اينکه در منطقه خاورميانه، ايران اولين کشوري  بود که به حوزه انيميشن ورود کرد و ترکيه و مصر بعد از ما به اين حوزه ورود کردند، بنابراين به لحاظ جشنواره‌هاي مختلف برگزارشده در اين زمينه و چند دهه تجربه کشور در رشته انيميشن، سرعت رشد ما مناسب نبوده و کشورهايي چون ترکيه و امارات علي‌رغم شروع ديرهنگام امروز از ما پيشي گرفته‌اند.
    مهاجرت بلاي جان انيميشن ايران
    به گزارش امانت به نقل از ايسنا،فعال حوزه انيميشن ، نبودن آموزشگاه‌ها و آکادمي‌هاي حرفه‌اي در اين حوزه را علت  هدر رفت انرژي و افزايش آزمون‌وخطا در کارها مي‌داند و مي‌گويد: البته افرادي هم هستند که دوره‌هاي آموزشي خارج از کشور را گذرانده و با کار در کشور تجربيات خود را منتقل کردند بااين‌وجود با در نظر گرفتن قدمتي که داريم و سرعت پيشرفت اين هنر در دنيا، مي‌توانيم بگوييم سرعت کمي داريم؛ البته نسبت جمعيت ما هم موضوع مهمي است زيرا از  کشوري با 80 ميليون جمعيت سرعت پيشرفت بيشتري انتظار مي‌رود، اين در حالي است که يکي از معضلات مهم اين رشته مسئله نيروي کار است چراکه با توجه به مهاجرپذير بودن اين رشته و وجود مشاغل بسيار در ديگر کشورها مهاجرت با شدت زياد انجام مي‌شود و همين سبب شده که تيم توليد مجبور باشند بخش زيادي از نيروي کار را در حين توليد آموزش دهند که اين موضوع هم بر کيفيت کار و هم بر هزينه‌ها تأثير گذاشته و روند توليد را فرسايشي مي‌کند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی