در حال بار گذاری
امروز: سه شنبه ۱ تير ۱۴۰۰

فرهنگی > گفتمان و آزادي انديشه در حکومت‌هاي دموکراتيک رنگ باخته است

علي خسروجردي گروه دين و انديشه: آزادي انديشه حتي در کشورهاي دموکراتيک نيز کم‌رنگ شده است. به همين دليل بسياري از نويسندگان با نام مستعار مقالات و گزارش‌هاي خود را منتشر مي‌کنند.

    گروه دين و انديشه: آزادي انديشه حتي در کشورهاي دموکراتيک نيز کم‌رنگ شده است. به همين دليل بسياري از نويسندگان با نام مستعار مقالات و گزارش‌هاي خود را منتشر مي‌کنند.
    مرزهاي قلمرو گفتمان حتي در حکومت‌هاي دموکراتيک ليبرال نيز کوچک شده است. بر اساس اين موضوع، اگر نويسندگان مقالات و گزارش‌هاي گوناگون تمايلي به استفاده از نام مستعار داشته باشند، دست به چنين کاري مي‌زنند. بکارگيري نام غيرواقعي مي‌تواند آن‌ها را از تعرض، سوءاستفاده‌هاي شخصي، تهديد، آسيب‌هاي جبران‌ناپذير و تهديدهاي مرگ، مصون نگه دارد. راست‌گراهايي که در کشورهاي دموکراتيک حضور داشتند از اولين مخالفان آزدي عمل دانشگاهيان بودند. »اسکات نيرينگ« اقتصاددان چپگرا در اويل قرن بيستم با چالش روبرو شد.
     او در سخنراني آزاد خود، خواهان عدالت اجتماعي بود که به مذاق بانکداران و هيئت مديره دانشگاه‌ها خوش نيامد.
     50 سال بعد، مردم بسياري به دليل حمايت از انديشه‌هاي چپ در ليست سياه قرار گرفتند يا موقعيت‌هاي اجتماعي خود را از دست دادند. تمامي اقدمات ضد چپ‌گرا در عصر »جوزف مک‌کارتي« اتفاق افتاد. (نويسنده در بخشي از گزارش خود مي‌نويسد) من در سال 1999 وارد دانشگاه پرينستون شدم، »استيو فوربز« که در آن زمان نامزد حزب جمهوري‌خواه در انتخابات رياست جمهوري ايالات متحده بود، خواستار اخراج من از دانشگاه بود. او به دليل انتقاداتي که از سوي من به حفظ نظم و سلسله مراتب اجتماعي سنتي وارد شده بود، چنين درخواستي داشت. با تمام اين تفاسير، بسياري از مخالفت‌ها با آزادي انديشه و گفتمان در اين روزها از جانب چپ‌ها مطرح مي‌شود.
     يک نمونه مثال‌زدني در سال 2017 اتفاق افتاد، »ربکا توول« مقاله در حمايت از شناخت فرا نژادگرايي و ترسيم موازي بين هويت فراجناحي و تراجنسيتي منتشر کرد که در مجله فلسفي فمنيستي »هيپاتيا« به چاپ رسيد. او با طرح پرسشي در مقاله خود گفت، چرا کساني که از حق انتخاب جنسيت به شدت حمايت مي‌کنند نسبت به حق انتخاب نژاد چشم‌پوشي مي‌کنند؟
    حدود 800 نفر که اغلب اهالي دانشگاه بودند نسبت به اين مقاله انتقاداتي وارد کردند و خواهان پس گرفتن آن شدند.
     همچنين آن‌ها اخراج او از دانشگاه را مطالبه کردند. به گفته »شانون وينوبست« فيلسوف فمنيست و از امضاکنندگان نامه سرگشاده‌اي که خواهان پس گرفتن مقاله هيپاتيا بودند، او به دليل جلوگيري از آسيب ديدن گروه‌هاي به حاشيه رانده شده به ويژه سياه‌پوستان دست به نگارش نامه زده است.
    وينوبست درصدد رد کردن استدلال توول نيست بلکه به دنبال نشان دادن گروه‌هاي آسيب ديده است اما ماهيت و شدت آسيب‌ها را مشخص نمي‌کند. تصور اينکه تضادها و مخالفت‌هايي با نظرات »جان استوارت ميل« وجود دارد، دشوار است. نظريه‌هاي او درباره آزادي انديشه و گفتمان در رساله »درباره آزادي« منتشر شده است. اين فيلسوف بريتانيايي باور دارد، مجاز کردن آزادي بيان موجب رنجش مي‌شود چون برابر وجود ندارد. يک شخص براي اجراي نظر خود تلاش مي‌کند و فرد مقابل از اجراي آن آزرده خاطر مي‌شود.
     اين موضوع چيزي شبيه به ميل يک دزد براي دزدين کيف پول و رغبت مالک براي حفظ آن نيست. تفاوتي نمي‌کند که ادعاي مطرح شده از سوي ميل را بپذيريم يا آن را رد کنيم. به طور قطع، آزادي بيان موجب رنجش گروهي خواهد شد. همين موضوع دليل کافي براي سرکوب اين مولفه مهم است. سرکوب آزدي بيان سبب مي‌شود تا طيف وسيعي از مسائل سياسي، اخلاقي و مذهبي به شدت محدود و تحت کنترل باشد.
    »کانترو ورشيال ژورنال«يک مجله دانشگاهي ميان رشته‌اي است که توسط گروهي از اعضاي دانشگاه اداره مي‌شود. مطالب ارسال شده بايد مورد بررسي اوليه قرار گيرند.
     مخاطبان نمي‌توانند به مقالات منتشر شده انتقاداتي وارد کنند. هيات داوري درباره مقالات با يکديگر بحث مي‌کنند. اگر يک مقاله استدلال، شواهد و سند لازم درباره يک موضوع را داشته باشد و معيارهاي ديگر انتشار را داشته باشد، قابل انتشار است. مقالات نبايد جدلي باشند. نويسندگان مي‌توانند به نظريه‌هاي مطرح شده اعتراض کنند و حق نقد منشاءعقايد و صاحبان آن را ندارند. اگرچه محدوديت‌ها در تمامي ژورنال‌هاي دانشجويي مشهود است اما اين مجله با چالش‌هاي جديدي همراه است. نويسندگان مقالات اين ژورنال دانشگاهي ترجيح مي‌دهند تا از اسامي مستعار استفاده کنند تا از هرگونه تهديد و تعرض دور باشند. محافظت از نويسندگاني که در راه آزادي انديشه گام برمي‌دارند سخت است اما نبايد فراموش کنيم، محافظت از منتقدان حکومت‌ها، دولت‌ها در تمامي دنيا هزينه بيشتري دارد.
     بر اساس آمارهاي منتشر شده از سوي آکادمي نظارت بر آزادي دانشگاهيان، 259 حمله به دانشجويان و اساتيد دانشگاه‌ها مثل ناپديد شدن، حبس در 12 ماهه منتهي به مارس 2021 ثبت شده است. همچنين 66 دانشجو به قتل رسيده‌اند. چين، روسيه، ترکيه و ميانمار بيشتر خشونت عليه دانشجويان را داشته‌اند.
     به گزارش امانت به نقل از ايلنا ، با تمام اين تفاسير، ابراز عقايد حتي در کشورهايي که تصور نمي‌کنيم ديکتاتور باشند، مي‌تواند به مجازات سنگين و حبس‌هاي طولاني مدت ختم شود. دلايلي مثل زندان، آزار و اذيت سبب مي‌شود تا نويسندگان ايده‌ها و مقالات خود را با نام مستعار به گوش مخاطبان برسانند. ايده‌هايي که بدون نام واقعي نويسنده، مورد قضاوت قرار گيرند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی