در حال بار گذاری
امروز: يکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸

فناوری > شبکه‌هاي اجتماعي چگونه زندگي انسان‌ها را نابود مي‌کنند

عبدالله مطيع گروه فناوري:براساس مطالعات جديد مضرات وابستگي به شبکه‌هاي اجتماعي بسيار بيشتر از ان است که فکرش را مي‌کرديم.

    گروه فناوري:براساس مطالعات جديد  مضرات وابستگي به شبکه‌هاي اجتماعي بسيار بيشتر از ان است که فکرش را مي‌کرديم.
     اگر فکر مي‌کنيد زندگي بدون شبکه‌هاي اجتماعي بسيار سخت و دشوار خواهد بود  اين يک علامت است، يعني شما قرباني شبکه‌هاي اجتماعي شديد و اگر حضور خود در شبکه‌هاي اجتماعي را مديريت نکنيد، حتما اثرات منفي آن بر روي شما تاثير گذار خواهد بود. شبکه‌هاي اجتماعي قطعا يکي از جذاب‌ترين و در عين حال منفي‌ترين دستاوردهاي عصر اينترنت است. دنيايي که هر شخصي با مشخصات واقعي يا دروغين در آن حضور دارد و فعاليت مي‌کند. فضايي که به يک رسانه پرمخاطب براي سياسيون، هنرمندان، ورزشکاران، دانشمندان، کارآفرينان و مديران تبديل شده و از طرفي فاصله آن‌ها با مردم را به شدت کاهش داده است. فضايي براي گفتن حرف‌هايي که شايد رويمان نمي‌شود به صورت مستقيم در جمع دوستان و خانوادگي بزنيم، فضايي براي رفتارهايي که شايد نمي‌توانيم در جامعه آن‌ها را انجام دهيم و فضايي براي انجام کارهايي که نمي‌خواهيم هيچ‌شخصي از آن‌ها خبر دار شود.
    حتما تاکنون مطالب زيادي در مورد مضرات شبکه‌هاي اجتماعي و تاثيرات منفي آن شنيده‌ايد، اما اين گزارش براساس آخرين تحقيقات کارشناسان تهيه شده و به مواردي اشاره مي‌کند که شايد تا حال به آن‌ها دقت نکرده باشيم. با ادامه گزارش و بررسي تاثيرات منفي شبکه‌هاي اجتماعي با ما همراه باشيد:
    *آزادي بيش از حد، پرورش باطني هنجار شکني
    يکي از جذابيت‌هاي شبکه‌هاي اجتماعي آزاد بودن آن است، شبکه‌هاي مجازي بزرگ توسط شرکت‌هاي غربي مديريت مي‌شوند و آن‌ها نيز روز به روز آزادي بيشتري در شبکه اجتماعي خود ايجاد مي‌کنند. آزادي فراوان در شبکه‌هاي اجتماعي موجب مي‌شود انسان‌ها از پوسته شخصيتي خود بيرون بيايند و بدون شناخته شدن، دست به رفتارهاي ناهنجار مانند مديريت صفحه‌هاي مطالب غيراخلاقي، توهين و فحاشي، اشاعه اخبار کذب، ايجاد شخصيت دروغين و کلاهبرداري از مردم بزنند. همه ما اين نوع رفتارها و شخصيت‌هاي دوگانه در دنياي واقعي و شبکه‌هاي اجتماعي را ديده‌ايم و اين خود مي‌تواند برهاني بر مضر بودن آزادي فراوان باشد. نفس سرکش انسان گاهي تنها با محدوديت رام مي‌شود و آزادي بيش از حد مانند سمي انسان را به سمت انجام کارهاي هنجارشکن مي‌برد.
    اما زماني اين تاثير منفي به يک فاجعه تبديل مي‌شود که انسان‌ها از اين نوع آزادي و رفتار هنجارشکنانه در دنياي مجازي لذت مي‌برند و به مرور زمان آن را به دنياي واقعي مي‌کشانند. در طي مدتي کوتاه فرد، ديگر از بازگو کردن برخي سخنان حتي در محيط خانوادگي و دوستانه نيز ابايي ندارد، کارهايي که پيش‌تر در جامعه انجام نمي‌داد را انجام مي‌دهد و حتي خبردار شدن ديگران از کارهاي ناهنجار شخص، ديگر اهميتي برايش ندارد. شبکه اجتماعي و آزادي آن يک شبه انسان‌ها را دگرگون نمي‌سازد، بلکه ذره ذره شخصيت‌ آن‌ها را تغيير مي‌دهد، اگر مراقب خود نباشيم و حتي در صورت شناخته نشدن، به اصول رفتاري خود پايدار بمانيم، مي‌توان از اين فضاي غيرواقعي نيز، به سلامت استفاده کرد.
    *روبه‌رو شدن با قلدرهاي مجازي
    در شبکه اجتماعي به راحتي دوست پيدا مي‌کنيد، البته به راحتي نيز قرباني  قلدرهاي مجازي مي‌شويد. زورگويي، قلدري و توهين، کارهايي است که تا چندي پيش  تنها با رو در رو شدن اشخاص حقيقي صورت مي‌گرفت، به همين جهت به راحتي قابل پيگيري بود و افراد زيادي به اين کارها روي نمي‌آوردند. اما حال چه؟ دنياي مجازي به شدت تحت تاثير افرادي قرار گرفته که از آزادي بيش از حد خود سوءاستفاده مي‌کنند و مدام به ديگران حمله‌ور مي‌شوند. قطعا مورد توهين و ناسزا قرار گرفتن يا درگيري لفظي با اشخاص ديگر اصلا براي انسان‌ها جالب نخواهد بود، اين موارد ذهن کاربران را درگير مي‌کند و افسردگي و اضطراب را افزايش مي‌دهد. متأسفانه بيشتر کاربران شبکه‌هاي اجتماعي چندين بار با اين افراد هم صحبت شده و اين موارد را تجربه کرده‌اند، حتي شايد خود ما گاهي تنها براي ابراز نظر مخالف خود  سريعاً به فحاشي روي بياوريم.
    البته اين اتفاق بعدهاي بسيار زيادي دارد  يکي از نمونه‌هاي آن حمله گروهي کاربران يک کشور به صفحه يک ورزشکار است که متأسفانه نمونه ايراني آن زياد رخ داده، با اين اتفاقات چند هزار نفر باعث بدنامي ملتي چند ده ميليوني مي‌شوند. يکي ديگر از بعد‌هاي قلدرمآبي در دنياي مجازي تهديد است، بسياري از کاربران به خاطر کارهاي خود يا کارهايي که قصد انجام آن را دارند در دنياي مجازي به روش‌هاي مختلفي تهديد مي‌شوند. امثال اين اتفاقات به شدت موجب برهم زدن آرامش رواني و افزايش استرس و اضطراب خواهد بود. وجود درگيري‌هاي لفظي به اتفاقي عادي در شبکه‌هاي اجتماعي تبديل شده، اين اتفاقات به جز درگير کردن ذهن انسان‌ها و برهم زدن آرامششان، حاصل ديگري ندارند.
    *ترس از ديده نشدن، افزايش حسادت
      همه ما دوست داريم تا ديده بشيم، مورد تائيد ديگران قرار بگيريم و شخصيتي محبوب باشيم، در دنياي مجازي تا حد زيادي مي‌توان به اين امر دست پيدا کرد، اما آيا ديده شدن، مورد تائيد قرار گرفتن و محبوبيت ديگران، براي ما قابل تحمل است؟ FOMO يا ترس از ناديده شدن يکي از بزرگ‌ترين مضرات شبکه‌هاي اجتماعي است، شايد شخصي هزار دنبال کننده داشته باشد اما وقتي تمام دوستان و آشنايان وي  بيش از چند هزار دنبال کننده داشته باشند  اين فرد باز هم احساس ناديده شدن خواهد داشت. اين اتفاق نيز چند بعد بسيار منفي و تاثيرگذار دارد، يک آن که فرد براي ديده شدن حاضر مي‌شود هر نوع کار هنجارشکني را انجام دهد، بسياري براي لايک بيشتر، حاضرند حيا، عفاف يا شخصيت خود را زير پا بگذارند و گاهي با انتشار تصاوير نامناسب از خود و گاهي با انجام کارهاي مضحک، جلب توجه کنند. اين بلايي است که شبکه‌هاي اجتماعي بر سر ما مي‌آورد. از طرفي ترس از ديده نشدن يا عقب ماندن از ديگران در دنياي مجازي خود يکي از دلايل اضطراب‌هاي روزمره کاربران است، اين ترس و استرس نمي‌گذارد کاربران از دنياي مجازي لذت ببرند و در عوض آن‌ها را به سمت انجام کارهاي غيراخلاقي مي‌کشاند. حال تاثيرات منفي اين نوع اضطراب‌ها بر سلامت انسان بماند، شايد بهتر است بيشتر به ريشه افزايش مريضي‌ها، ايجاد مرض‌هاي ناعلاج و کوتاه شدن عمر زندگي انسان‌ها بينديشيم؛ همه تقصيرها بر گردن غذاهاي سرخ‌کردني و فست‌فودها نيست.
    از ديگر بعد‌هاي منفي شبکه‌هاي اجتماعي، افزايش حس حسادت بين انسان‌هاست، شبکه‌هاي اجتماعي، محيطي دارند که هيچ‌کس در آن از مشکلات و گرفتاري‌هاي خود مطلبي منتشر نمي‌کند  زماني که وارد اينستاگرام مي‌شويد، همه خوشحال و خندان هستند و گويي هيچ مشکلي در دنيا وجود ندارد، اين جمله که "ظاهر زندگي ديگران را با باطن زندگي خود مقايسه نکنيد" را همه شنيده‌ايم، اما واقعا چند درصد به آن عمل مي‌کنيم؟ همين ظاهرسازي‌ها در شبکه‌هاي اجتماعي ما را نيز به ظاهرسازي و فخرفروشي هدايت مي‌کند. همه نيز مي‌دانيم با اين وضع به کجا خواهيم رسيد، اما دست از اين کار برنمي‌داريم.
    *نابودي سلامت شخصي و کاري
    تا به اين جا به برخي از تأثيرات منفي اضطراب‌هاي به وجود آمده در شبکه‌هاي اجتماعي اشاره کرديم، اما شبکه‌هاي اجتماعي بيش از اين‌ها آسيب‌زننده هستند. يکي از محبوب‌ترين زمان‌ها در طول شبانه روز براي چک کردن شبکه‌هاي اجتماعي  قبل از خواب است، درست در زماني که بدن به آرامش نياز دارد، وارد محيط تنش‌زاي مجازي مي‌شويم و تمام استرس‌هاي گفته شده را ناخواسته به سمت خود جذب مي‌کنيم، حال پس از صرف زمان طولاني در شبکه‌هاي اجتماعي و کاهش زمان خواب، با ذهني آشفته و مشغول به خواب مي‌رويم که کيفيت خواب را به شدت کاهش مي‌دهد و اين مورد خود علل بسياري از بيماري‌هاست.
    حال فرض کنيد فردي در محيط کار خود براي دقايقي هم که شده سري به شبکه‌هاي مجازي بزند، اين فرد با اتفاقات، موضوعات و مطالب بسياري مواجه خواهد شد که تمرکز او را خواهد گرفت، به اين ترتيب اين شخص به هيچ وجه تا پايان روز بازدهي مناسبي نخواهد داشت. با ذهني مشغول و درگير شبکه‌هاي اجتماعي نه مي‌توان به درستي استراحت کرد، نه به درستي کار و نه به درستي زندگي کرد.
    *فضاي اعتياد آور و ترک عادتي که موجب مرض است
    اعتياد تنها مختص مواد مخدر، سيگار و مشروبات الکلي نيست، در ابتداي گزارش به اين نکته اشاره کرديم که اگر فکر مي‌کنيد زندگي بدون شبکه‌هاي اجتماعي ناممکن يا دشوار است، يعني وابستگي بسياري به اين فضا پيدا کرده‌ايد و اين خود يک اعتياد است، کاري مضر که نتوان آن را ترک کرد  اعتياد محسوب مي‌شود و حال به صورت ناخواسته خيلي از انسان‌ها به شبکه‌هاي اجتماعي اعتياد دارند. جذابيت‌هاي شبکه‌هاي اجتماعي غيرقابل انکار است و صرف زمان زياد براي بررسي آخرين مطالب ارسالي و يا چک کردن صفحه خود در شبکه‌هاي اجتماعي، کيفيت زندگي انسان‌ها را پايين مي‌آورد. همه ما تنها يک بار حق زندگي داريم و با صرف چندين ساعت از زمان روزانه خود به شبکه‌هاي اجتماعي  تنها لذت انجام تفريحات ديگر، لذت دورهمي‌هاي واقعي خانوادگي و استفاده حداکثري از عمري که به سرعت مي‌گذرد را از دست مي‌دهيم. شبکه‌هاي اجتماعي آنقدر بر زندگي ما تأثير گذاشته که حتي دليل اصلي مسافرت‌هاي ما ثبت تصوير و به اشتراک گذاشتن در شبکه‌هاي اجتماعي است.
    شبکه‌هاي اجتماعي با ما کاري مي‌کند که مدام به فکر ظاهر خود باشيم و دغدغه اصلي ما در گشت و گذار‌ها، چگونه ژست گرفتن براي تصوير جديد پروفايل‌مان باشد. اگر به طور دقيق به رفتارهايمان دقت کنيم، متوجه مي‌شويم که دليل اصلي بسياري از رفتارهايمان شبکه‌هاي اجتماعي است، شايد اگر شبکه‌هاي اجتماعي نبود، براي خريد لباس‌هاي خود هزينه‌ گزافي نمي‌کرديم، شايد اگر شبکه‌هاي اجتماعي نبود به‌جاي صرف زمان زياد بر روي ظاهر خود، زمان بيشتري براي لذت بردن از تفريحات‌مان در اختيار داشتيم. شايد اگر شبکه‌هاي اجتماعي نبود به جاي رفتن به يک رستوران يا کافه گران‌قيمت، به جهت آنکه دکور جذاب و مناسب عکاسي دارد به محلي معمولي‌تر براي صرف غذا يا نوشيدني مي‌رفتيم و پول‌هايي را که به زحمت به دست مي‌آوريم براي خلق اتفاقات جذاب‌تر در زندگي خرج مي‌کرديم.
    به گزارش امانت به نقل از باشگاه خبرنگاران،شبکه‌هاي اجتماعي حتي بازار تلفن همراه را نيز تغيير داده است، ويژگي دوربين باکيفيت براي هر تلفن هوشمندي مانند يک اصل اوليه شده که يکي از اصلي‌ترين دلايل آن، تمايل براي ثبت تصاوير هرچه بهتر و به اشتراک‌گذاري آن در شبکه‌هاي اجتماعي است.  به راستي اگر شبکه‌هاي اجتماعي نبود، تيپ و ظاهر ما در هر عکس، چيدمان منزل، دکوراسيون رستوراني که مي‌رويم، کيفيت دوربين تلفن هوشمندمان، اصرار به انجام تفريحات گران‌قيمت و ديگر موارد، مانند حال براي ما اهميت داشت؟ ثبت يک عکس و اشتراک آن در شبکه‌هاي اجتماعي چقدر برايمان خرج دارد؟ چقدر از عمرمان را هدر مي‌دهد؟ چقدر ما را از زندگي واقعي دور مي‌کند؟

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی