در حال بار گذاری
امروز: دوشنبه ۱ مهر ۱۳۹۸

فرهنگی > فقط مي‌گوييم سلفي بد است اما نمي‌گوييم چرا

گروه فرهنگي:»جوان‌هايي را مي‌بينيم که مدام از خود سلفي‌هاي ناجور مي‌گيرند و آنها را در صفحات مجازي‌شان منتشر مي‌کنند، عکس‌هايي که مي‌تواند در زندگي و آينده آنها تأثيرگذار و به نوعي حتي خطرناک باشد. با اين حال هيچ‌کس توجه نمي‌کند که چرا جوان‌ها اين کار را مي‌کنند و اصلاً براي کسي مهم نيست. تنها مي‌گوييم که اين کار بد است و اين افراد دچار خودشيفتگي هستند. ولي چرا دچار خودشيفتگي شده‌اند را نمي‌دانيم.«اينها بخشي از سخنان يک عکاس است.

    گروه فرهنگي:»جوان‌هايي را مي‌بينيم که مدام از خود سلفي‌هاي ناجور مي‌گيرند و آنها را در صفحات مجازي‌شان منتشر مي‌کنند، عکس‌هايي که مي‌تواند در زندگي و آينده آنها تأثيرگذار و به نوعي حتي خطرناک باشد. با اين حال هيچ‌کس توجه نمي‌کند که چرا جوان‌ها اين کار را مي‌کنند و اصلاً براي کسي مهم نيست. تنها مي‌گوييم که اين کار بد است و اين افراد دچار خودشيفتگي هستند. ولي چرا دچار خودشيفتگي شده‌اند را نمي‌دانيم.«اينها بخشي از سخنان يک عکاس است.
    با ورود گوشي‌هاي هوشمند به دنياي مدرن امروز کم‌کم دوربين‌هاي سلفي نيز به امکانات موبايل‌ها افزوده شد، به گونه‌اي که ديگر براي عکس گرفتن نيازي نبود از کسي درخواست کنيم و تنها با نگاه به دوربين سلفي مي‌توانستيم عکسي که مي‌خواهيم را در هر موقعيتي ثبت کنيم.
    دوربين‌هاي سلفي اين قابليت را به ما مي‌دهند که به عکسي که از خود مي‌گيريم واقف باشيم ولي نکته کليدي امر اينجاست که گاهي بارها بايد تلاش کنيم تا يک عکس خوب و دلخواه بگيريم. اين امر مي‌تواند زمان زيادي را در طول يک روز از ما بگيرد کما اينکه امروزه شاهديم خيلي از افراد ساعت‌ها براي ثبت يک عکس صرف مي‌کنند. در طول اين سال‌ها شاهد بوده‌ايم که افراد زيادي در دنيا براي سلفي گرفتن آسيب ديده يا جان خود را از دست داده‌اند. در همين راستا تصميم گرفتيم نظر برخي از عکاسان را جويا شويم و به نوعي به بحث آسيب‌پذيري اين امر بپردازيم.
    مسعود زنده روح عکاس بيان مي‌کند که ما امروزه در يک دنياي مدرن و پرسرعت زندگي مي‌کنيم به گونه‌اي که همه چيز مدام در حال تغيير است، حال در اين دنياي مدرن همه چيز به فرديت ختم مي‌شود و آدم‌ها بسياري از مشکلات خود را از طريق اينترنت حل مي‌کنند و ديگر خيلي با يکديگر تعامل متقابل ندارند.
    او ادامه مي‌دهد: امروزه زندگي‌هاي ما شخصي شده و طبيعتاً وقتي که اين اتفاق رخ مي‌دهد چيزي مثل عکاسي که يک امر کاملاً شخصي است تحت تأثير قرار مي‌گيرد. وجود دوربين در موبايل تحولي روي سيستم ايجاد تصوير در دنيا به وجود آورد که هيچ‌گاه نمي‌توانيم از آن فاصله بگيريم، آن را حذف کنيم و يا حتي با آن مخالفت کنيم.
    زنده‌روح بيان مي‌کند که کارخانه‌ها و شرکت‌هاي توليد موبايل براي اينکه مردم بتوانند به چگونگي عکسي که مي‌گيرند واقف باشند و به نوعي بتوانند به تنهايي مشکلاتشان را حل کنند دست به ساخت گوشي‌هاي موبايل با دوربين سلفي زدند.
    او اضافه مي‌کند: البته دوربين‌هاي سلفي خاصيت ديگري هم دارند؛ به گونه‌اي که مي‌توان با استفاده از آنها در فاصله‌هاي دور به صورت تصويري با يکديگر صحبت کرد. همچنين يکي ديگر از خاصيت‌هاي دوربين‌هاي سلفي مثلاً در موبايل‌هاي جديد آيفون اين است که مي‌توان از طريق ميميک و ويژگي‌هاي چهره افراد شخصيت‌سازي کرد و انيميشن ساخت.
    زنده‌روح معتقد است که تکنولوژي‌هاي جديد در حال اتفاق افتادن است و هيچ‌گاه نمي‌توان از آنها گذشت و گفت که صرفاً تأثيرات مخرب دارند.
    او در همين راستا بيان مي‌کند: تکنولوژي مثل ابزاري همانند کارد يا چاقو است؛ به گونه‌اي که اگر اين ابزار را در زندگي نداشته باشيم خيلي از کارهايمان لنگ مي‌ماند حالا يکي مي‌تواند با استفاده از چاقو يک نفر را بکشد يا زخمي کند ولي نمي‌توان چاقو را تنها به خاطر اين خاصيت بدش کنار گذاشت.
    اين عکاس ادامه مي‌دهد: سلفي گرفتن نيز به همين گونه است و مي‌توان از آن استفاده خوب يا بد کرد، درواقع نوع استفاده از هر ابزاري شديداً به خصوصيت روانشناسي افراد بر مي‌گردد.
     در حال حاضر با توجه به تحقيقات پژوهشگران بر روي موضوع سلفي گرفتن مشخص شده افرادي که در روز تعداد زيادي سلفي از خود به ثبت مي‌رسانند دچار خودشيفتگي هستند و ما اين معضل را در فضاهاي مختلف مجازي بارها ديده‌ام.
    او بيان مي‌کند که وقتي از کسي عکس مي‌گيريم، سوژه ما بلافاصله مي‌خواهد عکس خود را ببيند چون نتوانسته به نقاط دروني و چيزي که در ذهن عکاس هست ورود کند.
    زنده‌روح ادامه مي‌دهد: ولي وقتي فرد سلفي مي‌گيرد مي‌داند که دارد چه مي‌کند، درواقع در اين حالت او هم عکاس است و هم سوژه عکاسي. به نظر من اينکه يک نفر براي خودش يک سوژه باشد و خود را در موقعيتي که حضور دارد به نمايش بگذارد امر جذابي است.
    او درباره ثبت روزانه تصاوير از زندگي شخصي خود در فضاهاي مجازي مي‌گويد که نقاط و مسيرهاي جديدي است که خيلي‌ها از آن استفاده مي‌کنند و آن را دوست دارند.
    اين هنرمند اضافه مي‌کند: دنياي امروز همين است. بايد بپذيريم که مردم گزارش روزانه خود را جمع مي‌کنند و به اشتراک مي‌گذارند. حال اين گزارش روزانه چه به صورت سلفي است يا هر چيز ديگر.
    به عنوان مثال افرادي را مي‌بينيم که وقتي به رستوران مي‌روند از غذايشان عکس مي‌گيرند يا وقتي به خانه اقوام خود مي‌روند با آنها عکس مي‌گيرند و به اشتراک مي‌گذارند. اسم اينها گزارش روزانه است. آدم‌ها در دنيا از خود گزارش روزانه ثبت مي‌کنند حال دوربين به سمت خود آنهاست يا به سمت موضوعاتي که مقابل آنهاست.
    زنده روح مي‌گويد که مي‌توان به گزارش روزانه افراد با عينک گرايش‌هاي فردي، روانشناسي، اقتصادي يا اجتماعي نگاه کرد؛ درواقع با کار کردن بر روي تمايلات شخصي افراد جهت ثبت عکس در فضاي مجازي مي‌توان نکات آموزشي و تربيتي زيادي را ايجاد کرد.
    او ادامه مي‌دهد: متأسفانه ما فقط بلديم مخالفت کنيم يا از کنار موضوع بگذريم. گرچه که مي‌توان بررسي کرد که چرا پوزيشني به نام عکس فيس‌بوکي يا اينستاگرامي به وجود آمده؟
     زيرا بارها ديده‌ايم که وقتي افراد قصد گرفتن يک عکس سلفي دارند، قيافه‌هاي عجيب غريب به خود مي‌گيرند. در صورتي که اگر فرد ديگري دوربين را به سمت آنها بگيرد شکل ايستادن و ژست آنها فرق خواهد کرد. اينها همه اتفاقاتي است که در عکاسي در حال رخ دادن است و آنقدر سرعت آن بالاست که بعداً جمع کردنش سخت خواهد شد.
    زنده‌روح با تأکيد بر اينکه تمام اين موارد از ديدگاه‌هاي مختلف روانشناسي و تربيتي قابل بررسي است، اضافه مي‌کند: چند بار تا به حال شنيده‌ايد افرادي که قصد سلفي گرفتن داشته بخاطر خطرناک بودن آن محل مرده يا آسيب ديده‌اند؟ سلفي تا اين حد مهم شده که سال گذشته حداقل سه يا چهار نفر بخاطر آن مردند. به عنوان مثال فرد مي‌خواهد به بالاي يک برج برود و ضمن انجام دادن حرکتي خاص سلفي بگيرد ولي بعد به ناگاه مي‌افتد و مي‌ميرد. به سادگي نمي‌توان از اين موضوع گذشت چون محصول دنياي مدرن امروزي است.
    بارها ديده‌ايم که افراد مشهور و صاحب نام در صفحات مجازي خود عکس‌هايي در حال انجام يک کار خير و يا صحنه‌هايي عجيب غريب منتشر کرده‌اند.
     در اين باره نيز از او سوال مي‌کنيم. در پاسخ مي‌گويد: اين امر هم به موضوع خودشيفتگي برمي‌گردد و از طرفي نيز به خاطر رفتار اجتماعي ماست. من نمي‌توانم اين موضوع را نفي کنم يا بگويم کار خوبي است. رفتار خودشيفتگي درون جامعه وجود دارد و ريشه‌اي است.
    به گزارش امانت به نقل از مهر،اين عکاس اضافه مي‌کند: گرچه که در کشورهاي خارجي افرادي مثل آنجلينا جولي که شخصيت‌هاي جهاني هستند به دورترين منطقه‌هاي آفريقا سفر مي‌کنند ولي عکسي از خودشان در صفحات مجازي منتشر نمي‌کنند. تصاويري هم که منتشر مي‌شود خبرنگاران از آنها مي‌گيرند البته آنها نيز به موقعيت اجتماعي خود فکر مي‌کنند ولي جار و جنجال براي کاري که مي‌کنند راه نمي‌اندازند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی