در حال بار گذاری
امروز: دوشنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۸

سیاسی > برجام، نقطه تمام

گروه سياسي:بسياري اين سوال را مطرح مي‌کنند که برجام مگر براي کشور چه به همراه داشت؟ جواب اين سوال مي‌تواند تنها يک جمله باشد، برجام با رهاورد اميد و ثبات اقتصادي، آينده را براي جوانان اين کشور قابل پيش بيني کرده بود، خروج آمريکا از توافق هسته‌اي ايران و گروه 1 5 موسوم به برجام در حالي روز چهارشنبه 18 ارديبهشت 98 يک ساله شد که بيش از هر زمان ديگري اهميت اين توافق تاريخي - بين‌المللي براي مردم ايران و جهان آشکار شده است.

     گروه سياسي:بسياري اين سوال را مطرح مي‌کنند که برجام مگر براي کشور چه به همراه داشت؟ جواب اين سوال مي‌تواند تنها يک جمله باشد، برجام با رهاورد اميد و ثبات اقتصادي، آينده را براي جوانان اين کشور قابل پيش بيني کرده بود، خروج آمريکا از توافق هسته‌اي ايران و گروه 1+5 موسوم به برجام در حالي روز چهارشنبه 18 ارديبهشت 98 يک ساله مي‌شود که بيش از هر زمان ديگري اهميت اين توافق تاريخي - بين‌المللي براي مردم ايران و جهان آشکار شده است.
    کافي است همه 365 روز گذشته را با روزهاي پس از اجراي برجام به مقايسه بنشينيم تا به اين مهم برسيم که »برجام« تا چه اندازه نه تنها براي ايران بلکه براي جهان، يک توافق و رويکرد مهم و ضروري بود.
    برنامه جامع اقدام مشترک پس از يک هزار و 700 روز مذاکره دشوار، نفس‌گير و غيرقابل پيش‌بيني با تکيه بر يک اراده و عزم جمعي و با وجود مانع‌تراشي‌هاي پيدا و نهان تندروها در تهران، واشنگتن و چند کشور عربي، حاصل شد؛ برجام امضا شد تا پاياني باشد بر بيش از يک دهه بن‌بست در پرونده مذاکرات مربوط به فعاليت‌هاي برنامه هسته‌اي ايران و گشايشي باشد بر صفحه جديدي از روابط ايران با جهان، اما نشد آنچه که بايد مي‌شد!
    اگرچه توافق هسته‌اي ايران و قدرت‌هاي جهاني تنها 2 سال و 9 ماه عمر داشت و پس از خروج واشنگتن از آن، اکنون به توافقي فلج تبديل شده اما در اين مدت زمان کم نيز توانست تاثير قابل توجهي را بر اقتصاد، روابط ميان تهران و پايتخت‌هاي اروپايي و در نهايت جامعه ايراني داشته باشد، تاثيري که با تلاش‌هاي بسياري براي ناديده انگاشتن و يا به حاشيه راندن مواجه شد. اما اکنون که هر روز با خبر ناياب و يا گران شدن يک يا چند محصول اوليه زندگي از خواب بيدار مي‌شويم مي‌توانيم به خوبي درک کنيم که برجام يک دستاورد بزرگ براي کشور داشت که همان »اميد«بود. اميدواري که با ثبات اقتصادي همراه شد، توانست جامعه ايراني را به آينده اميدوار کند، در کنار آن توانست درهاي کشور را به روي هيات‌هاي سياسي و اقتصادي و تجاري خارجي بگشايد و توريست‌ها را روانه کشور کند تا ايران بار ديگر خود را در آغوش جهان ببيند.
    کشور در بخش‌هاي مختلف، آينده خوب و پررونقي را براي خود متصور شده بود، اقتصاد کشور با تکيه بر گشايشي که در زمينه مبادلات مالي و بانکي در نتيجه برجام ايجاد شده بود توانست جان دوباره‌اي بگيرد و خود را براي روزهاي شکوفايي آماده کند، اتفاقي که با تصميم ترامپ براي خروج از برجام به نقطه پايان خود رسيد.
    اکنون ديگر چيزي از برجام باقي نمانده است و اين توافق مهم بين‌المللي و تاريخي نفس‌هاي آخر خود را مي‌کشد. اقتصاد ايران در يک سال گذشته، پرتلاطم‌ترين روزهاي خود را سپري کرد، قيمت دلار و ديگر ارزهاي خارجي افزايش چندبرابري را تجربه کردند و به طبع آن افزايش قيمت هاي نجومي را در ديگر محصولات شاهد بوديم.
    شرکت‌هاي خارجي يکي پس از ديگري از بيم مجازات‌هاي آمريکا از کشور خارج شدند، اسامي بلندبالايي از بانک‌ها و موسسات مالي کشور دوباره وارد ليست تحريم‌هاي آمريکا شدند تا کشور بار ديگر خود را تحت فشار شديدتري از آنچه پيش از سال 92 تجربه کرده بود، ببيند.
    امروز، »گروه بي« يا همان جنگ طلبان کاخ سفيد، اسرائيل و 2 کشور عربي، به گفته ظريف به دنبال کشاندن ترامپ به آغاز جنگ نظامي جديدي در منطقه هستند، جنگي که با واکنش‌هاي متفاوتي از سوي مقامات آمريکايي و اروپايي و کشورمان همراه شد.
    وندي شرمن، مقام عالي پيشين وزارت خارجه آمريکا در توييتر خود در همين رابطه اين سوال را مطرح کرد که »واقعا جان بولتون در پي آن است تا ما را درگير جنگ با ونزوئلا و ايران کند؟ جنگي نديده‌ام که او دنبال شروع کردنش نبوده باشد. دونالد ترامپ کجاست؟«
    کافي است اينها را بگذاريم کنار رانت و فساد و نگاه‌هاي کوته نظرانه در بخش‌هاي مختلف کشور تا دريابيم امروز کشور در فصل بهار منتظر آمدن يک زمستان سخت است.
    برجام با وجود همه تلاش‌هايي که در يک سال گذشته براي زنده ماندن به خود ديده بود، به نقطه پايان خود نزديک و نزديک‌تر مي‌شود. بعيد است با وجود ضرب‌الاجل 60 روزه حسن روحاني به اروپايي‌ها براي برداشتن گام بلندي در جهت ادامه اجراي اين توافق در قالب برد-برد، شاهد تغييرات ملموسي باشيم؛ سرنوشت اين توافق روشن‌تر از قبل به سمت تاريکي مي‌رود.
    به گزارش امانت به نقل از عصر ايران،اما امروز بيش از هرچيز ديگري، اين نااميدي است که در کشور رخنه کرده است، در اين بين بسياري اين سوال را مطرح مي‌کنند که برجام مگر براي کشور چه به همراه داشت؟
    جواب اين سوال اگرچه با نگاهي به شرايط امروز کشور پّرواضح است اما مي‌تواند تنها يک جمله باشد، برجام با رهاورد اميد و ثبات اقتصادي، آينده را براي جوانان اين کشور قابل پيش بيني کرده بود، اميدي که امروز از دل بسياري از جوانان رخت بربسته است.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی