در حال بار گذاری
امروز: جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷

دین و اندیشه > مسجد سازنده ايمان و سوزنده گناهان

گروه دين و انديشه:مسجد کانوني است که دو کارکرد ملموس و محسوس سوزندگي و سازندگي دارد؛ سوزنده کينه‌ها و کدورت‌ها، نزاع‌ها و کشمکش‌ها و گناهان و لغزش‌ها و از سوي ديگر سازنده جان و ايمان.

    گروه دين و انديشه:مسجد کانوني است که دو کارکرد ملموس و محسوس سوزندگي و سازندگي دارد؛ سوزنده کينه‌ها و کدورت‌ها، نزاع‌ها و کشمکش‌ها و گناهان و لغزش‌ها و از سوي ديگر سازنده جان و ايمان.
    اگر نماز را »معراج« مؤمنان بدانيم – که هست – مساجد را بايد سکوهاي پرش و باندهاي پرواز به‌سوي فضاي بي‌کران معنويت و عبوديت به شمار آوريم، انسان مسلمان از اين پايگاه‌هاي روحاني و معنوي آهنگ حرکت به‌سوي ملکوت را آغاز مي‌کند و روح و جان خويش را با آسمان و آسمانيان پيوند مي‌زند.
    مسجد در فرهنگ ديني کارکردهاي عبادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي فراواني دارد که در سيره پيامبر(ص) و پيشوايان معصوم (ع) و در جامعه ديني جلوه‌هاي آن مشهود و ملموس بوده و هست.
    در يک نگاه کلان و کلي مي‌توان گفت پهنه گيتي سجده‌گاه عاشقان و نمازخانه شيفتگان و معبد فرشتگان و دوستان خدا است. علي (ع) در پاسخ به کسي که دنيا را نکوهش مي‌کرد فرمود: »إِنَّ الدُّنْيَا ... مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏«؛ دنيا سجده‌گاه دوستان خدا، جاي نماز فرشتگان الهي، فرودگاه وحي خدا و جايگاه تجارت دوستان خدا است.
    در اين نگرش و نگاه سراسر عالم هستي در حال رکوع و سجودند و انسان هم اين کاروان رو به کمال را همراهي مي‌کند و از فرصت به‌دست‌آمده در سپنج سراي دنيا، به‌اندازه ظرفيت و قابليت خويش بهره مي‌برد و محبت خدا را در تجارتخانه دنيا که مسجد هست، کسب مي‌کند و خود را به خدا نزديک مي‌سازد.مسجد در فرهنگ و آموزه‌هاي ديني داراي جايگاه رفيع و مقدسي بوده و به دليل حرمت و قداست، آن را خانه خدا مي‌نامند.
    مساجد مکان‌هاي عبادت، پايگاه‌هاي معنويت و حلقه‌هاي اتصال بي‌نهايت کوچک به بي‌نهايت بزرگ است، جامعه اسلامي قالبي است که قلب تپنده آن مسجد است و روح حيات و حرکت و پويايي از اين مرکز بر جان و جامعه ديني مي‌دمد.
    *مسجد؛ سکوي پرش آدمي از فرش به عرش
    از اين فرودگاه‌هاي زميني، آدميان سفر از فرش به عرش و از ملک به ملکوت را آغاز مي‌کنند، با سير در عالم معنا به معراج انسانيت راه مي‌يابند و با آيات »انفسي و آفاقي« آشنا مي‌شوند و به مدال افتخار »عبد صالح« دست مي‌يازند.
    »مسجد محيطي است که روزي پنج مرتبه در آن صلح و صفا مساوات و مهرورزي، دوستي و برادري، جاي کشمکش و گيرودارهاي زندگي را مي‌گيرد و در ميان حسدها و دشمني‌هاي روزانه افراد، راه جوانمردي و تواضع را هموار مي‌سازد.«
    رسالت مسجد آن است که در گام نخست، جان‌ها را به جانان پيوند زند و با صيقل معنويت و نورانيت، فضاي دل‌ها را مصفا سازد و ابرهاي تيره گناه و نافرماني را از محيط روح و جان انسان‌ها کنار زند و در گام بعدي به صدور اين ارزش‌ها به محيط پيرامون خود و جهان بشريت بپردازد.
    به گفته مرحوم آيتي، آن مورخ شهير و توانا: »مسجد نه‌تنها محل عبادت و صفا و صميميت بود و نه‌تنها رذايل اخلاقي و گردوغبارهاي روحي را علاج کرده و شستشو مي‌دهد؛ بلکه مرکز قدرت اسلامي و ستاد نيروي عظيمي بود که توانست کمتر از سي سال، سايه دولت و حکومت اسلامي را بر خاور و باختر جهان بگستراند، رايت‌ها در مسجد بسته است و تا پاي ديوار چين و از طرفي تا جبل‌الطارق و صحراي آمريکا با کمال قدرت پيش مي‌رفت، فرمان‌هاي عظيمي که امپراتورهاي بزرگ دنيا را تکان مي‌داد و از جا مي‌کند، از ميان مسجد و روي منابر صادر مي‌شد.«
    مسجد کانوني است که دو کارکرد ملموس و محسوس دارد؛ يکي سوزندگي و ديگري سازندگي، سوزنده کينه‌ها و کدورت‌ها، نزاع‌ها و کشمکش‌ها، فاصله‌هاي طبقاتي و از همه مهم‌تر سوزنده گناهان و لغزش‌هاي انسان‌هايي است که در مسير بندگي گرفتار قصورها و تقصيرها شده‌اند و در انجام تکاليف به کاستي‌ها و کم‌کاري‌ها دچار شده‌اند.
    *مسجد؛ ميدان فتح سرزمين وجود خويشتن
    از سوي ديگر مسجد سازنده و پرورش‌دهنده جان‌ها و پاک‌کننده پلشتي‌ها و سامان‌بخش نابساماني‌ها در زندگي فردي و اجتماعي مسلمانان است، در پايگاه مسجد پيوندهاي انساني و اسلامي تقويت مي‌شود، فاصله‌ها به وصل و قهرها به مهر تبديل شده و نيازها شناسايي و نيازمندان مورد توجه قرار مي‌گيرند. مساجد در نگاه قرآني مي‌توانند و بايد مهد پرورش ابر انسان‌هايي باشند که در پي طهارت جان و تطهير جهان گام برمي‌دارند. آري مساجد همان مراکز وحدت و اتحاد و انسجام امتي هستند که در صدر اسلام با کمي عِدّه و عُدّه، بزرگ‌ترين تمدن ديني را به نمايش گذاشتند و با بزرگ‌ترين قدرت‌هاي زمان خود درافتادند و پيروزمندانه بيرون آمدند.مسجد همواره الهام‌بخش و امدادرسان نيروهاي خالص و مخلص بوده است که بعد از فتح سرزمين وجود خويش، در تاريخ »فتح‌الفتوح‌« ها آفريدند و زنجيرهاي بردگي و خواري و ذلت و اسارت را از گردن بشريت گسستند.در يک ترسيم جامع و همه‌سونگر مي‌توان گفت: »مسجد در نگرش قرآني خانه خدا، جايگاه پرستش و نيايش، مرکز دعا و راز و نياز، پايگاه دعوت پيامبران و امامان نور، دانشگاه راستين دانش و آگاهي، شعور و شناخت و شفاخانه‌اي است که دل‌ها و جان‌ها و مغزها را از آفت کفر و نفاق، ريا و تظاهر، فريب و بيداد، سالوس و زهد فروشي، دجّال گري و بازي با احساسات و عواطف، عوام‌زدگي و عوام زادگي، تعصب و تعصب انگيزي، دنباله‌روي و شخصي پرستي پاک ساخته و مزرعه وجود و کران تا کران جان را به زيور اخلاص و ايمان، انصاف و آزادگي و عدالت و جوانمردي آراسته مي‌سازد؛ و اگر جز اين بود مسجد نيست و بر اساس تقوا و جلب خشنودي خدا سنگ بناي آن نهاده نشده و يا به دست کساني است که دوست ندارند پاک و پاکيزه باشند و ديگران را بدان فراخوانند و يا آن را با تجارتخانه و يا مغازه و پاساژ اشتباه گرفته و يا دنباله‌روهايي بي‌اراده‌اند که بسان طوطي دعا يا نفرين مي‌کنند.«
    به گزارش امانت به نقل از رسا،ازاين‌رو بايد فعالان و ارکان اربعه مساجد شامل امام جماعت، اعضاي کانون‌هاي فرهنگي هنري مساجد، اعضاي پايگاه بسيج و هيأت امناي مساجد با هماهنگي و همکاري يکديگر و با توجه دقيق به جايگاه مسجد در آموزه‌هاي ديني و کارکردهاي گوناگون مسجد در جامعه ديني جذب جوانان به مساجد، پرهيز از برخوردهاي منفي و سلبي نسبت به جوانان، آبادي و عمران مسجد و ... را به‌صورت ويژه در دستور کار داشته باشند.
    اميد آنکه همگان به‌ويژه فعالان مساجد اين سنگرهاي کليدي را حراست کنند و روزبه‌روز بر شکوه و غناي فرهنگي معنوي آن بيفزايند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی