در حال بار گذاری
امروز: چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹

دین و اندیشه > دلايل حقانيت و مشروعيت مذهب دوازده امامي

محمدمهدي جهان‌پرور گروه دين و انديشه: بر اساس آيات و روايات بيّن و فراوان اسلامي و تأييد برخي علماي يهودي و مسيحي، در اصل کتاب مقدس اديان يهود و نصاري اسامي و فضائل حضرت ختمي مرتبت و ائمه معصومين درج شده است.

     گروه دين و انديشه: بر اساس آيات و روايات بيّن و فراوان اسلامي و تأييد برخي علماي يهودي و مسيحي، در اصل کتاب مقدس اديان يهود و نصاري اسامي و فضائل حضرت ختمي مرتبت و ائمه معصومين درج شده است.
    مذهب شيعه اماميه در طول حيات پر برکت خود، فراز و فرودهاي بسياري را پشت سر گذاشته است، اما آنچه اين مکتب رباني را از ديگر مذاهب اسلامي متمايز کرده، غناي معرفتي و تأثيرگذاري معنوي آن از زمان شکل‌گيري تا کنون بوده است.
     بر اساس اسناد و روايات به دست آمده، عبارت شيعه براي اولين بار توسط نبي مکرم اسلام صلي الله عليه و آله و سلم به رهروان راستين آن حضرت و جانشينان برحقش که هدايت و راهبري مسلمانان را بر اساس موازين الهي برعهده داشتند، اطلاق مي‌شده است.
    از مهمترين ويژگي‌هاي اين مذهب، اعتقاد به دوازده امام معصوم و وجود امامي است که حجت خدا و منجي بشريت بر روي زمين خواهد بود. پيروان اين طريقت که از مهمترين نحله هاي اسلامي تمام اعصار به شمار مي‌آيد، با ادله متقن و مستدل، رهبران معنوي خويش را شناخته و معتقدند که سخن پيامبر اکرم (ص) در خصوص جانشيني امام علي (ع) و سلاله پاکش، محصور به زمان خاصي نيست و ريشه در وحي و الهامات ربوبي دارد و به استناد نص صريح قرآن مجيد با شناخت و اطاعت از ايشان دين تکامل مي‌يابد. اين گروه از شيعيان همواره به منصوص بودن دوازده امام از سوي پيامبر صلواة الله عليه اعتقاد داشته و وصيت ايشان مبني بر عدم انفصال از قرآن کريم و تمسک به اهل‌البيت عليهم‌السلام را مشي و سر لوحه عمل خود قرار داده‌اند تا با شناخت کامل از دين، در روز قيامت از اهل نجات و رستگاران باشند.
    آنها يقين دارند که اگرچه پيشوايان معصوم دريافت‌کننده وحي نيستند، اما ارتباط نزديکي با خدا داشته و اعتقاد به امامت را باور به هدايت الهي مي‌دانند.
     لذا همواره سعي نموده‌اند براي مصون ماندن از معصيت و اشتباه، گفتار و کردار نبي خدا و ائمه اطهار عليهم‌السلام را به عنوان الگويي براي جامعه بشري، صيانت، عمل و منعکس نموده و براي عدم گمراهي و هدايت در مسير الي‌الله، بر کتاب مقدس قرآن و اهل‌البيت (ع) تشبث جويند. چرا که آن بزرگواران انسان‌هايي آگاه به امور و علوم بودند که بر اساس دستورات باري تعالي برگزيده شدند تا علاوه بر اقامه شريعت و حکومت رباني بر جهان، معناي تأويلي قانون الهي را به امت خويش ابلاغ نمايند.
    با اين وجود، در طول تاريخ پر برکت اسلام و پس از رحلت رسول عظيم‌الشأن، گروه‌هاي متعددي از شيعيان طلوع و غروب کردند که امروزه تنها، مذاهب سه‌گانه دوازده‌امامي، اسماعيلي و زيدي حيات دارند و مذهب اماميه بيشترين گروندگان و مريدان را در دنيا دارا است.
    علي‌ايحال با توجه به مطالعات ديني و تاريخي مي‌توان عمار ياسر، سلمان فارسي، مقداد بن اسود، ابوذر غفاري و … را در زمره نخستين کساني دانست که به ياري و همراهي حضرت علي بن ابي‌طالب (ع) شتافتند و نصوص امامت را به نسل‌هاي بعدي منتقل کردند. در واقع با حمايت آنان بود که بر شمار شيعيان آن حضرت افزوده شد و علوي نام گرفتند و اين جهاد معنوي منسجم تا پايان قرن اول هجري ادامه يافت. پس از آن در عصر امام صادق (ع) فرقه ديگري از مکتب تشيع به نام زيديه يا چهار امامي شکل گرفت و تا قرن سوم هجري در عرصه‌هاي سياسي و مذهبي حضور جدي يافت.
    لذا از اين زمان، شيعه اماميه به شيعه دوازده امامي تغيير يافت تا بيانگر تفاوت اين گروه از فرقه زيديه باشد، اين تبدل موجب شد تا شيعه دوازده امامي که امامت زيد بن علي بن الحسين را مردود مي‌دانستند از سوي فرقه زيديه، رافضي خوانده شوند. با آغاز غيبت کبراي امام دوازدهم (ع) در قرن سوم و چهارم هجري نيز انشعاب ديگري در مذهب شيعه با عنوان اسماعيليه يا شيعه هفت امامي شکل گرفت که با ظهور اين فرقه، شيعه اثني عشري که برخلاف ساير فرق شيعه معتقد به وجود امام غايب به عنوان حجت خدا بر روي زمين بود و اين عقيده از ويژگي‌هاي مهم اين گروه شيعي به شمار مي‌رفت، در مقابل شيعه اسماعيليه قرار گرفت و بدين ترتيب مذهب تشيع به شاخه‌ها و فرق متعددي تقسيم شد.
    با اين وجود، علي رغم تعدد مذاهب شيعي و محدوديت‌هاي به وجود آمده از سوي دستگاه‌هاي حاکمه نه تنها خللي در رشد و گسترش مذهب اماميه ايجاد نشد بلکه اين آئين حقاني و باورهاي بنيادين آن که مبتني بر تفسير قرآن و سنت بود و ريشه در عصر پيامبر (ص) و جانشينان برحقش داشت، از طريق اين قائدان الهي پشت به پشت تداوم و توسعه يافت.
     لذا در پاسخ به معاندين و جاهلاني که شيعه اثني‌عشري را کتمان و يا به علت قلت مريدانش غير قابل اعتناء مي‌دانند، اينگونه احتجاج مي‌شود که با وجود برخي اختلافات ميان مذاهب شيعه و سني، در صحاح سته (صحيح و سنن) اهل سنت به احاديثي از رسول‌الله برمي‌خوريم که آن حضرت، تعداد خلفاي خود را، از قريش و دوازده تن معرفي کرده و براي آنان اوصافي را برشمرده‌اند و همه امت نيز بر ايشان وحدت نظر دارند.
    لذا اين اوصاف بر انطباق دوازده خليفه بر دوازده امام معصوم تصريح و تأکيد دارد. همچنين بر اساس آيات و روايات بيّن و فراوان اسلامي و تأييد برخي علماي يهودي و مسيحي، در اصل کتاب مقدس اديان يهود و نصاري با وجود در دسترس نبودن آنها، اسامي و فضائل حضرت ختمي مرتبت و ائمه معصومين عليهم‌السلام که در ابتداي دعوت خويش امتي قليل داشتند و به مرور فزوني يافتند، درج شده است.
    اگرچه نسخ کنوني تحريف شده است، اما در برخي نسخ موجود از جمله انجيل برنابا و تورات، دلالت‌ها و جملاتي بر ظهور پيامبر اکرم (ص) و امامان معصوم (ع) ارائه شده است، که از جمله آن، سخن پروردگار در برنابا است که فرمود، راست مي‌گويم پسر ابراهيم همان اسماعيل بود که واجب است از نسل او بيايد مسيا (محمد) که ابراهيم به او وعده داده شده بود همه قبايل زمين او برکت يابند، و نيز بشارت خداوند به حضرت ابراهيم (ع) در تورات مبني بر پديد آمدن دوازده رئيس (امير) و امتي عظيم از تبار حضرت اسماعيل (ع) و ….
    به گزارش امانت به نقل ازمهر، بنابراين ضمن اينکه براهين فوق بر حقانيت و مشروعيت مذهب دوازده امامي صحه گذارده است، به برکت وجود نازنين آن بزرگواران، اين شريعت الهي در سايه تلاش‌ها و مجاهدت‌ها مقدمه و زمينه‌اي بر ظهور رسمي مذهب شيعه اثني عشري در نظام تازه تأسيس شيعي عصر صفوي و تداوم آن شد، به گونه‌اي که نقطه اوج اين جريان معنوي در نظام مقدس انقلاب اسلامي ايران نمود و تجلي يافت.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی