در حال بار گذاری
امروز: جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > مراقب استرس‌هاي سرطان‌زا باشيد

گروه تندرستي:بسياري از افراد معتقدند ريشه بيماري‌هايشان در تنش‌هاي عصبي و استرس‌هايي است که به دلايل مختلف طي زندگي با آن دست و پنجه نرم مي‌کنند.

    گروه تندرستي:بسياري از افراد معتقدند ريشه بيماري‌هايشان در تنش‌هاي عصبي و استرس‌هايي است که به دلايل مختلف طي زندگي با آن دست و پنجه نرم مي‌کنند.
    يعني عامل چاقي، بيماري متابوليکي، بي‌اشتهايي، آسيب‌هاي پوست و مو، مشکلات گوارشي و حتي ابتلا به سرطان را به گردن اعصاب خراب‌شان مي‌اندازند . چنين تصوري چندان هم عوامانه نيست بلکه از نقطه‌نظر روانشناختي و اختلالات روان تني نيز تا حدي قابل تائيد است. کما اين‌که اختلالات روان‌تني فقط مربوط به بيماران روانپزشکي نيست و هر فردي که مبتلا به بيماري‌هاي مختلف اعم از سرطان و ديابت باشد درگير اين نوع اختلالات مي‌شود. در باره بيماري‌هايي که به ظاهر فيزيکي هستند ولي ريشه روان‌شناسي دارند با دکتر محسن رحيم‌نيا، روانپزشک و فلوشيپ روان‌تني به گفت‌وگو نشسته‌ايم .
    در مورد ارتباط اختلالات روانپزشکي و سرطان، هنوز رابطه مستقيم و واضحي شناسايي نشده است. با وجود اين، بسياري از بيماران مبتلا به سرطان، از وقوع يک حادثه استرس‌زاي شديد در زندگي‌شان که از نظر زماني با شروع بيماري سرطان يکسان بوده است گزارش مي‌دهند. آنچه مسلم است اين است که رفتارهايي که باعث افزايش احتمال بروز سرطان مي‌شوند، مثلا مصرف سيگار و الکل، در بيماران با اختلالات رواني مانند مبتلايان به افسردگي و ساير اختلالات خلقي بيشتر است. بنابراين قابل انتظار است که در اين بيماران وقوع سرطان بيشتر باشد.
    *آيا استرس، واکسن دارد؟
    افراد مي‌توانند از طريق يادگيري »مکانيسم‌هاي کنارآيي کارآمد«،‌ خودشان را نسبت به اثرات استرس واکسينه کنند. مکانيسم‌هاي کنارآيي کارآمد عمدتا شامل مهارت‌هاي حل مساله و ارتباط سالم با ديگران است.
    افرادي که از مکانيسم‌هاي کارآمد در مواجهه با استرس سود مي‌جويند، وقتي با يک مشکل بزرگ مواجه مي‌شوند، قادرند خودشان را از نظر هيجاني کنترل کنند و تلاش مي‌کنند که همه راه‌حل‌هاي ممکن براي حل مشکل را برگزينند و به بهترين آنها عمل کنند. همچنين از ديگران براي حل مشکل کمک مي‌گيرند و از انجام کارهايي که معضل را پيچيده‌تر مي‌کند مي‌پرهيزند.
    *غصه چاقتان مي‌کند يا لاغر؟
    اغلب اختلالات روانپزشکي طي دوره خود با تغييراتي در اشتها و وزن همراه هستند. از اين‌رو بسياري از مبتلايان به افسردگي، اختلال دو قطبي و اختلال اسکيزوفرني با تغييراتي در وزن مواجه هستند. برخي بيماران افسرده، تمايل خود را به همه چيز از جمله خوردن، از دست مي‌دهند و لاغر مي‌شوند. برعکس برخي ديگر از بيماران افسرده، فقط با خوردن آرام مي‌شوند و احساس بهتري پيدا مي‌کنند و اين علاقه را مخصوصا به خوردن خوراکي‌هاي شيرين دارند که باعث چاقي اين دسته مي‌شوند.برخي بيماران، به خاطر نااميد شدن، همه کارهايي را که نتيجه درازمدت دارد (از جمله رژيم غذايي) رها مي‌کنند و چاق مي‌شوند.
    *ديابت استرسي هم داريم؟
    در مورد ديابت، کاملا مشخص است افرادي که سبک زندگي کم‌تحرک، پراسترس، همراه با تغذيه پرکالري، افزايش وزن و چربي خون بالا و مصرف سيگار دارند، احتمال بيشتري از بروز بيماري ديابت دارند.
    در افرادي که مبتلا به اضطراب و افسردگي هستند، احتمال اين‌که سبک زندگي ناسالم‌تري داشته باشند، بيشتر است و بنابراين احتمال ابتلاي بيشتري به ديابت دارند. از سوي ديگر، اين بيماران پس از ابتلاي به ديابت، کمتر از ديگران رژيم‌هاي غذايي و دستورات مرتبط به سبک زندگي سالم را مراعات مي‌کنند، بنابراين در اين بيماران عوارض ثانويه ديابت بيشتر رخ مي‌دهد و احتمال اين‌که در اثر بيماري به ناتواني برسند بيشتر است.
    *بيماري‌هايي که افسردگي مي‌آورند
    مبتلايان به بيماري‌هاي جسمي مزمن، در معرض بروز اختلالات روانپزشکي هستند. براي مثال، مبتلايان به ديابت احتمال ابتلا به اضطراب و افسردگي بالايي دارند و علت اين ارتباط تا حدودي مربوط به مواجه شدن با يک نقص و ناتواني است.
    افرادي که مبتلا به يک بيماري جسمي مزمن هستند، لازم است بتوانند سوگواري مربوط به از دست دادن سلامتي و ناتواني خود را بگذرانند و با بيماري خود به يک پذيرش برسند و وضعيت جديد سلامتي خود را بپذيرند و بتوانند براي جلوگيري از پيشرفت آن تلاش کنند.
    *درمان بيماري‌هاي روان‌تني
    به گزارش امانت به نقل از جام جم، اين درمان، مي‌تواند بسته به نوع و شدت بيماري، شامل روان‌درماني فرد، روان‌درماني گروهي، درمان دارويي و همين‌طور حمايت‌هاي درازمدت رواني - اجتماعي باشد.
    پزشکان و همراهان مبتلايان به بيماري‌هاي مزمن لازم است نسبت به بروز نشانه‌هاي اختلال روانپزشکي همراه هوشيار باشند. اين نشانه‌ها مي‌تواند شامل تغييرات در خلق بيمار (تغييرات در تمرکز و حافظه بيماران، تغييرات در خواب يا اشتهاي بيماران، کم شدن علاقه نسبت به زندگي، کم‌علاقه شدن به پيگيري بيماري، عدم همکاري درماني، مراعات نکردن رژيم غذايي و تغييرات سبک زندگي، اضطراب و نگراني بيش از حد، باشد. در صورت بروز هر کدام از اين نشانه‌ها، لازم است نسبت به ارزيابي از سوي روانپزشک اقدام شود.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی