در حال بار گذاری
امروز: چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > ذهن آدم چگونه به پرخوري تمايل پيدا مي‌کند

گروه تندرستي: مدام در حال خوردن است چون زندگي آرامي ندارد و نبود آرامش او را به خوردن وا مي‌دارد. در خوردن سيري‌ناپذير است. تنها چيزي که او را در مواقع عصبانيت آرام مي‌کند غذاست اگرچه بعد از خوردن دچار عذاب وجدان و پشيماني مي‌شود.

    گروه تندرستي: مدام در حال خوردن است چون زندگي آرامي ندارد و نبود آرامش او را به خوردن وا مي‌دارد. در خوردن سيري‌ناپذير است. تنها چيزي که او را در مواقع عصبانيت آرام مي‌کند غذاست اگرچه بعد از خوردن دچار عذاب وجدان و پشيماني مي‌شود.
    اين حالات فردي است که دچار پرخوري عصبي است. افرادي که پرخوري عصبي دارند، نمي‌توانند در مقابل ميل خوردن مقاومت کنند و وقتي غذايي هوس مي‌کنند به چيزي جز آن فکر نمي‌کنند. متخصصان تغذيه معتقدند که وقتي فرد دچار هيجان شده يا غذا ميل کرده و کاملا سير است اما ميل به خوردن پيدا مي‌کند دچار پرخوري عصبي شده است. افرادي که مبتلا به پرخوري عصبي هستند وقتي غذا مي‌خورند، حس بهتري دارند و از غذاخوردن براي پاسخ به نيازهاي عاطفي‌شان استفاده مي‌کنند.
    استرس يکي از حالات هيجاني‌است که موجب ترشح هورمون کورتيزول مي‌شود. اين هورمون باعث ايجاد تمايل به غذاهاي شور، شيرين و پرچرب مي‌شود که مصرف آنها موجب ايجاد انرژي و احساس مطلوبي در فرد مي‌شود.
    با بروز استرس غيرقابل کنترل در زندگي روزمره، تمايل به غذاخوردن براي ايجاد آرامش، بيشتر مي‌شود.اصغر کيهاني‌نيا -روانشناس و مشاور خانواده- مي‌گويد: »افرادي که دچار تنش عصبي مي‌شوند و احساس مي‌کنند که خوردن و بلعيدن غذا ،تسکين‌دهنده رفتار عصبي آنهاست، دچار پرخوري عصبي هستند.
     اين افراد معمولا ميل شديدي به خوردن غذا دارند و در اثر خوردن چاق مي‌شوند. اين اشتها نيست بلکه نيازي براي تسکين يافتن است. بعضي‌ها فکر مي‌کنند که پرخوري عصبي به‌دليل ناتواني در جلوگيري از خوردن خوراکي‌هاست، اما اينطور نيست بلکه اين حالت به‌دليل ناتواني در پاسخ به احساسات بروز مي‌کند. در واقع فردي که از پرخوري عصبي رنج مي‌برد، نمي‌داند که چگونه احساسات خود را مديريت کند بنابراين به سمت غذا خوردن مي‌آيد.«
    او به تفاوت گرسنگي عصبي و گرسنگي فيزيکي اشاره مي‌کند و مي‌گويد: »در گرسنگي فيزيکي سلول‌هاي بدن ما نياز به مواد غذايي دارند و اين نياز به‌تدريج در بدن انسان شکل مي‌گيرد اما در گرسنگي عصبي، اشتهاي کاذب به‌وجود مي‌آيد که هيچ ربطي به جسم ندارد و به روان ربط پيدا مي‌کند. در واقع يک ولع ذهني است که شما را به غذاها، مزه‌ها و بوهاي خاص راغب مي‌کند.«اشتهاي عصبي اغلب به احساس پشيماني، عذاب وجدان و شرمندگي منجر مي‌شود، اين را کيهاني‌نيا مي‌گويد و اضافه مي‌کند: »وقتي فرد به‌طور فيزيکي گرسنه مي‌شود بعد از خوردن غذا احساس پشيماني نمي‌کند اما وقتي اشتهاي او اشتهاي عصبي و کاذب بوده در بيشتر اوقات بعد از خوردن احساس ناخوشايندي دارد و اين احساس ناخوشايند دوباره او را مجبور به غذاخوردن مي‌کند و اين امر موجب چاق‌شدن فرد مي‌شود.«
    به گزارش امانت به نقل از سلامت نيوز،اين روانشناس درباره راهکارهاي مقابله با پرخوري عصبي مي‌گويد: »اگر پرخوري عصبي آگاهانه باشد فرد مي‌تواند از روش جايگزين استفاده کند، يعني وقتي عصبي مي‌شود به‌جاي خوردن غذاهاي چرب و چاق‌کننده از سبزيجات  ميوه‌جات، خشکبار و حتي آب استفاده کند. چون اين افراد فقط نياز به بلعيدن دارند تا تنش و هيجانشان فروکش کند و عمل جويدن براي آنها تسکين‌دهنده است.
     بنابراين جايگزين کردن،راهکار خوبي در اين زمينه است تا احساس پشيماني بعد از خوردن نداشته باشند و در عين حال چاق هم نشوند. روش ديگري که به اين افراد پيشنهاد مي‌شود انتقال دادن ذهن از خوردن به يک عمل ديگر است. وقتي فرد احساس مي‌کند که بايد شروع به خوردن کند بهتر است که با يک نفر صحبت کند يا به پياده‌روي برود و در واقع هدف ذهنش را تغيير دهد. اگر پشيماني بعد از خوردن غذا در فرد عصبي شدت پيدا کند نياز به غذاي مجدد پيدا مي‌کند و باز هم دچار مشکل مي‌شود. پرخوري عصبي موجب چاق شدن مي‌شود و اين افراد چون چاق مي‌شوند عصبي مي‌شوند و دوباره پرخوري مي‌کند ولي اگر آگاه شوند و از جايگزين‌ها استفاده کنند مي‌توانند بر اين مسئله فائق آيند«.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی