در حال بار گذاری
امروز: جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > تشخيص اوتيسم در بدو تولد امکان پذير نيست

گروه گزارش:نکات کليدي که بايد در خصوص کودکان مبتلا به اوتيسم و درمان آن بدانيد را در اين گزارش دنبال کنيد.

    گروه گزارش:نکات کليدي که بايد در خصوص کودکان مبتلا به اوتيسم و درمان آن بدانيد را در اين گزارش دنبال کنيد.
     دنياي به ظاهر پيشرفته امروز همواره بشر را در معرض ابتلا به معضلات و آسيب هاي مختلف و متعددي قرار مي دهد. انواع بيماري هاي جسمي و اختلالات روحي و رواني ساير افراد را تهديد مي کند و با وجود پيشرفت دنياي علم گاهي هيچ گونه درمان قطعي براي برخي اختلالات و بيماري ها وجود ندارد و به عبارتي راه هاي درماني همه به عنوان مسکني موقت نقش آفريني مي کنند.
    اختلال اوتيسم يکي از مواردي است که به گفته کارشناسان از جمله عوارض زندگي در شهرهاي صنعتي و پر استرس است و در کنار تاثير وراثت در انتقال اين اختلال، سهم استرس و معضلات زندگي در جوامع شهري نيز قابل اهميت است.
    در اين گزارش با ارائه نکاتي کليدي  در کنار والديني خواهيم بود که کودکي مبتلا به اوتيسم دارند و همچنين خواندن اين گزارش به ساير والدين جهت شناسايي به هنگام اختلال اوتيسم در کودکان توصيه مي شود.
    *تشخيص اوتيسم در بدو تولد امکان پذير نيست
    بهروز رجبي روانشناس کودک و خانواده اظهار کرد: کودکان مبتلا به اوتيسم بر خلاف کودکان عادي که نهايتا 5 دقيقه با يک اسباب‌بازي سرگرم مي‌شوند مي‌توانند ساعت‌ها با يک اسباب‌بازي سرگرم شده و مشغول بازي باشند.
    وي در ادامه تصريح کرد: والدين داراي کودک مبتلا به اوتيسم بايد بدانند اين کودکان به چرخيدن يا به وسايلي که مي‌چرخند مثل پنکه و ماشين لباس‌شوئي علاقمند هستند و ممکن است حتي ساعتي را نيز به تماشاي کارکرد اين وسايل بنشينند.
    اين روانشناس خاطرنشان کرد: کودک مبتلا به اوتيسم مثل کودکان ديگر بازي نمي_کند؛ مثلا ممکن است به جاي راه بردن ماشين‌هاي اسباب بازي روي زمين آنها را پشت سر هم بچيند و پس از آن به تماشاي آنها مشغول شود.
    رجبي در ادامه تاکيد کرد: تشخيص اوتيسم در بدون تولد ممکن نيست و علائم اين بيماري معمولا از 9 ماهگي به بعد قابل تشخيص است اما در 2 تا 3 سالگي کاملا مشخص مي‌شود مگر در موارد بسيار خفيف و اندک که ممکن است در نوجواني يا جواني تشخيص داده شود.
    وي اضافه کرد: کودکان مبتلا به اوتيسم ارتباط چشمي با اطرافيان خود ندارند و معمولا از برقراري ارتباط چهره به چهره با ديگران طفره مي‌روند و خيره شدن آنها به برخي اجسام نيز يکي ديگر از مواردي است که والدين بايد در خصوص کودکان خود جدي بگيرند زيرا اين مورد يکي از موارد شناسايي کودکان مبتلا به اختلال اوتيسم است.
    *کودکان مبتلا به اوتيسم را دست کم نگيريد
    والديني که کودک مبتلا به اوتيسم دارند، نبايد کودک خود را دست کم بگيرند و در بسياري از موارد که درمان کودک در سن طلايي پيگيري شود، فرد مي تواند استعداد خود در زمينه هاي مختلف را به بهترين نحو بروز بدهد و به موفقيت هاي بيشماري دست پيدا کند که نمونه اين قبيل افراد در دنيا نيز کم نيست.
    رجبي روانشناس کودک در ادامه تاکيد کرد: والدين کودکان مبتلا به کودکان اوتيسم بايد به خاطر داشته باشند که کودک آنها مي‌توانند در برخي مسائل داراي نبوغ خاصي بوده و اين موضوع فرصتي مغتنم و ارزشمند را براي اين کودکان فراهم مي‌کند تا به کمک درمان‌گران اختلال اوتيسم و کاردرمان‌گران حاضر در مراکز ارائه خدمات به اين کودکان استعداد خود را شکوفا کنند.
    وي خاطرنشان کرد: کودک مبتلا به اوتيسم توان همذات‌پنداري ندارد؛ او مي‌تواند مادرش را بغل کند و ببوسد يا دليل گريه‌اش را جويا شود اما در سنين بالاتر که انتظارها از وي بيشتر مي‌شود ممکن است در اين زمينه دچار مشکل شود.
    رجبي در ادامه اظهار کرد: والديني که داراي کودک مبتلا به اختلال اوتيسم هستند بايد به خاطر داشته باشند که اين قبيل کودکان تفکر انتزاعي ندارند به طوري که نمي‌توانند از مسائل نتيجه بگيرند و همين موضوع ارتباط‌شان را با ساير دچار اختلال مي‌کند.اين روانشناس کودک و خانواده يادآور شد: کودکان مبتلا به اوتيسم يکپارچگي حسي ندارند؛ به طوري که گاهي متوجه سوختگي‌هاي شديد هم نمي‌شوند و برخي با کوچک ترين ضربه دردي شديد حس کرده و درد خود را ابراز مي‌کنند و اين امر در خصوص درک کودکان مبتلا به اوتيسم از صدا نيز مصداق دارد.
    رجبي در ادامه اضافه کرد: اختلال اوتيسم درمان‌پذير است و تنها والدين کودکان مبتلا به اوتيسم بايد در سن طلايي درمان اين کودکان براي اين موضوع اقدام کنند و کودک خود را تحت درمان درمان‌گران متخصص اختلال اوتيسم قرار دهند.
    وي تاکيد کرد: موضوعي که خانواده‌هاي داراي کودک مبتلا به اوتيسم بايد به ان توجه داشته باشند، اين است که اين قبيل کودکان تا حدودي با ساير همسالان خود حتي پس از درمان نيز متفاوت هستند و بايد توقع‌شان را از کودکان خود تعديل کنند.
    اين روانشناس در ادامه يادآور شد: با وجود تحقيقات بسيار کارشناسان در خصوص چرايي وجود اختلال اوتيسم هنوز دليل قطعي اين اختلال مشخص نبوده و کارشناسان عوامل مختلفي را در بروز اين اختلال عنوان مي‌کنند که مهمترين علت آن انتقال اين بيماري از طريق ژنتيک و به شکل ارثي رخ مي‌دهد.
    *سهم قابل توجه وراثت در انتقال اوتيسم
    به گزارش امانت به نقل از باشگاه خبرنگاران، رجبي تصريح کرد: بيماري اوتيسم يک بيماري مرموز است و علل مختلفي چون کمبود تغذيه‌اي در دوران بارداري يا سن والدين و حتي وقوع برخي از بيماري‌ها در دوران نوزادي اين کودکان مي‌تواند از جمله عوامل ابتلا کودکان به اختلال اوتيسم باشد.
    وي در ادامه اظهار کرد: برخي از کارشناسان معتقدند که اوتيسم پديده‌اي ناشي از شهرنشيني است و البته مي توان گفت که اين باور تا حدودي درست است و آمارها نيز بيان‌گر اين مطلب است که در مناطق صنعتي و کلان‌شهر ميزان شيوع اوتيسم بيش از ساير مناطق است.
    اين روانشناس يادآور شد: والدين کودکان مبتلا به اوتيسم نگران موضوع آموزش کودکان خود نباشند چرا که اين قبيل کودکان وارد مدرسه عادي شده و به تحصيل مشغول شوند.
    رجبي در ادامه تاکيد کرد: بيماري اوتيسم هم به وسيله دارو درمان مي‌شود و هم درمان نگهدارنده شامل برخي داروهاي شيميايي و حتي رژيم‌هاي غذايي خاص ويژه درمان اين اختلال وجود دارد.
    وي اضافه کرد: اگر علائم اختلال بيماري اوتيسم در کودکان شديد باشد، علائمي چون خنده‌هاي بي مورد يا حرکت‌هاي کليشه‌اي و تکراري و همچنين تشنج و يا رفتارهاي خودآزار از کودک بروز مي‌کند و در اين مواقع داروهايي براي حذف و طبيعي شدن رفتار کودک تجويز مي‌شود.
    اگر چه پيشگيري از وقوع ابتلا به اوتيسم امکان پذير نيست اما مداخله به هنگام در تشخيص اين اختلال و همچنين پيگيري کردن دوره هاي درماني کودکان مبتلا به اوتيسم در سن طلايي 2 تا 5 سال، از جمله راه هايي است که در کنترل و درمان اين بيماري نقش و جايگاه ويژه اي دارد.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی