در حال بار گذاری
امروز: دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > تابوي مسائل‌جنسي در مدارس

گروه تندرستي: درحالي که کارشناسان بر افزايش بيماري‌هاي جنسي و افزايش ايدز در اثر مقاربت‌هاي جنسي ناسالم هشدار مي دهند، آموزش و پرورش و مدارس گويا به خواب ‌زمستاني رفته‌اند و آگاهي بخشي مسائل ‌جنسي هيچ‌جايگاهي در نظام آموزشي ندارد. کارشناسان از کاهش سن بلوغ، افزايش ايدز در اثر ارتباطات‌ جنسي، حتي افزايش بيماري‌هاي جنسي دختران و بسياري ديگر از خطرات ناشي از بيماري‌هاي جنسي براي نوجوانان هشدار مي دهند.

    گروه تندرستي: درحالي که کارشناسان بر افزايش بيماري‌هاي جنسي و افزايش ايدز در اثر مقاربت‌هاي جنسي ناسالم هشدار مي دهند، آموزش و پرورش و مدارس گويا به خواب ‌زمستاني رفته‌اند و آگاهي بخشي مسائل ‌جنسي هيچ‌جايگاهي در نظام آموزشي ندارد. کارشناسان از کاهش سن بلوغ، افزايش ايدز در اثر ارتباطات‌ جنسي، حتي افزايش بيماري‌هاي جنسي دختران و بسياري ديگر از خطرات ناشي از بيماري‌هاي جنسي براي نوجوانان هشدار مي دهند.
    در اين شرايط هيچ‌بحثي از اطلاع رساني و آگاهي بخشي مسائل‌جنسي در مدارس و نظام‌آموزشي ما ديده نمي شود و صحبت از اين مسائل در مدرسه، تابو تلقي مي‌شود. غريزه جنسي و بيداري آن در دوران بلوغ، مشکلات زيادي براي نوجوانان پديد مي‌آورد.
    بنابراين وظيفه مربي است تا با احتياط، ذهن نوجوان را در اين زمينه روشن کند و به او کمک کند، راه را از چاه باز شناسد. نوجوان مشکلات جنسي و رواني خود را با هر کسي در ميان نمي‌گذارد، به همين خاطر  وجود مشاوران و معلماني که آموزش‌هاي لازم را در اين زمينه ديده باشند، ضروري است. وظيفه اولياي مدرسه و ساير کارکنان آن است که با تدارک برنامه‌هاي مناسب  احتمال بروز بعضي زمينه‌هاي انحرافي نوجوانان را از جانب همسالان آنها به حداقل برسانند.
    *مدارس دست از کتمان بردارند
    يک فوق‌تخصص روانپزشکي کودک و نوجوان در اين زمينه مي‌گويد: ما بارها درباره اين موضوع صحبت کرديم که آموزش‌جنسي براي پيشگيري از آزارهاي جنسي بچه‌ها خيلي ضرورت دارد.
    ميترا حکيم شوشتري ادامه مي‌دهد: اين آموزش بايد از چهار سالگي آغاز شود تا کودک با اعضاي بدن خود آشنا شود.
    بچه بايد بداند کسي حق ندارد به او نزديک شود و هرکسي نتواند با محبت و يکسري مقدمات ديگر به او تعرض کند. بايد با ايجاد فضايي اين آموزش‌ها را به او منتقل کرد.
    او بيان مي‌کند: اما درباره اطلاعات‌جنسي کودکان و نوجوانان بايد بگويم نوعي ناآگاهي وجود دارد.
    بچه ها به‌خصوص نوجوانان در معرض انواع شبکه‌هاي اجتماعي و پيام ها قرار دارند و اگر در مدارس و خانواده ها هم آگاهي پيدا نکنند، از طريق اين فضاها در معرض خطر هستند.آنها از طريق اين فضاها با هم ارتباط مي‌گيرند و ارتباطات‌جنسي مي‌تواند از سنين نوجواني آغاز شود، بي‌‌‌آنکه آموزشي به آنها داده شده باشد و اين موضوع زمينه ساز بيماري هاي جنسي مي‌تواند باشد.
    حکيم شوشتري با بيان اينکه خوب است چنين مسائلي از طريق معلمان بهداشت در مدارس به‌عنوان حقايق به بچه آموزش داده شود، مي‌افزايد: البته خانواده‌ها هم بايد به اين موضوع کمک کنند.
    چون اگر فقط بنا بر آموزش مدارس باشد، ممکن است برخي خانواده‌ها معترض شوند که مدرسه به چه حقي چنين آموزش‌هايي را به فرزندشان داده است. او اظهار مي‌کند: مدرسه ها بايد از اين کتمان کردن حقايق دست بردارند.
    سيستم آموزش و پرورش ما فکر مي‌کند اگر اين حقايق را سرپوش بگذارد، مشکلات حل مي‌شود در حالي که اين مسائل ادامه مي‌يابد و ممکن است آسيب‌هاي جدي تري به همراه داشته باشد.
    حکيم شوشتري با تاکيد براينکه معلمان مدارس بدون اينکه وارد جزئيات شوند، بايد به بچه ها آگاهي و اطلاعات جنسي بدهند  مي‌افزايد: به هر حال بايد پذيرفت اندام‌جنسي هم مثل ساير اندام‌هاي بدن است و همآن‌طوري که درباره بهداشت دهان و دندان به بچه ها اطلاع‌رساني مي‌شود، بايد درباره مسائل‌جنسي هم به آنها آگاهي داد.
    او خاطرنشان مي‌کند که سياستگذاران بايد اين تابوها را تغيير دهند چون مدارس هم بنا به دستورات بالادستي وزارتخانه و مسئولان عمل مي کنند.
    *استدلال مخالفان
    البته در اين ميان معلماني هم هستند که با آموزش مسائل جنسي در مدارس مخالف هستند و مي‌گويند هر چيزي سن خاص خودش را دارد.
     اين مسايل بايد هنگام ازدواج آموزش داده شود يعني همآن‌طور که آزمايش اعتياد و... اجباري است، اين آموزش‌ها قبل ازدواج هم بايد اجباري شود. هر کشوري بايد بر مبناي فرهنگ و عقايد ديني خودش حرکت کند.
    *آموزش پيش از بلوغ
    يک معلم و کارشناس آموزش و پرورش در اين زمينه مي‌گويد: قطعا با آموزش مسائل جنسي به دانش آموزان موافقم؛ به‌ويژه در بحث پسرها که ما بيشتر با آنها مشکل داريم. چون دخترها در خانه هستند، خيلي از مسائل را مادران حل مي‌کنند، اما پسرها بايد مرد کنارشان باشد و پدرها هم يا شاغل هستند يا به ندرت با پسرها در ارتباطند.
    محمد الهي درباره زمان آگاهي مسائل جنسي به دانش‌آموزان معتقد است: به‌نظر بنده زمان طرح چنين مسائلي در دوره دوم ابتدايي يعني کلاس هاي پنجم و ششم است که بچه ها به سن بلوغ نزديک هستند. همآن‌طور که مي‌دانيد سن بلوغ در جامعه ما پايين آمده و بچه‌هاي پنجم و ششم ابتدايي، نشانه‌هاي بلوغ را دارند.
    بنابراين آنها در دوره راهنمايي ديگر به بلوغ کامل رسيده‌اند. بعدش ديگر فايده‌اي ندارد. وقتي بچه دچار بحران شود چه فايده به او مشاوره دهيم؟ او ادامه مي‌دهد: در بحث محتواي آموزش و پرورش، هيچ‌بحث و هيچ‌کتابي در اين زمينه نيست.
    نه در کتاب مهارت‌هاي زندگي، نه در کتاب تعليمات ديني و حتي در دوران پايين تر در کتاب‌هاي اجتماعي بچه‌ها از اين مسائل آگاه نمي‌شوند.
     الهي اظهار مي‌کند:من چون هم معاون پرورشي، هم معلم و هم مدير بودم در جريانم که صحبت در اين زمينه خيلي محدود است. اگر هم صحبتي شود با عکس‌العمل بد اوليا مواجه مي‌شود که چرا اين مسائل در مدرسه مطرح شده و جاي چنين موضوعاتي در مدرسه نيست.
    او مي‌افزايد: يکي از دلايل هم اين است که خيلي از والدين اطلاع ندارند چطور مي شود اين مسائل را براي دانش‌آموز مطرح کرد. طبق نظرسنجي اي که از خانواده ها انجام داديم متوجه شديم اولويت اول والدين مساله بلوغ بچه ها بود.
    اوليا مي دانستند اطلاعاتشان در اين زمينه کم است و خواستار اين بودند که کارشناساني را دعوت کنيم تا براي آن نحوه آموزش را اطلاع‌رساني کند.
    الهي در پاسخ به اين سوال که چه کسي بايد مسئوليت آگاهي‌بخشي جنسي در مدارس را عهده دار باشد، پاسخ مي‌دهد: اين موضوع کار معلم نيست.
     ما معلم پرورشي داريم، مشاور داريم، بايد اينها آموزش ديده شوند. هيچ‌آموزشي، هيچ‌ضمن خدمتي در اين باره نداريم بدانند براي چه بچه هايي و در چه محدوده‌اي از مسائل‌جنسي صحبت کنند.
    *ضعف‌هاي جدي در برنامه‌ريزي آموزشي
    به گزارش امانت به نقل از باشگاه خبرنگاران،يک کارشناس آموزش‌ و پرورش در اين باره اظهار کرد: رخ دادن حادثه تلخ تجاوز‌جنسي به دانش‌آموزان در مدرسه که به‌عنوان کانون تربيت دانش‌آموزان تعريف شده است؛ اتفاقي ناميمون و ناشي از ضعف‌هاي جدي در برنامه ريزي، مديريت و نظارت متوليان فرهنگي و آموزشي کشور در همه سطوح است.حجت‌اله بنيادي افزود: فردي که مرتکب چنين گستاخي در مدرسه شده است، متاثر از آموزش ناصحيح و بدون برنامه ريزي از سطح مدرسه تا دانشگاه است.
    يکي از استنتاج‌ها درباره بروز اين مسائل اين است که هنوز دو وزارت مهم و موثر آموزش و پرورش و آموزش عالي کشور در تربيت افرادي شايسته براي تصدي مشاغل کشور و آنهم در حوزه تعليم و تربيت داراي ضعف‌هاي مهمي هستند و صرفاً به ارائه آموزش مفاهيم‌نظري اکتفا کرده‌اند که بايد در چند بعد مورد بررسي قرار بگيرد.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی