در حال بار گذاری
امروز: يکشنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۹

تندرستی > تابستان كرونايي خود را چگونه سپري کنيم

گروه تندرستي:اين روزها همه خانواده‌ها كه حالشان با شنيدن اخبار بالا و پايين شدن آمار مبتلايان و تلفات كرونا رقم مي‌خورد از برنامه‌ريزي براي اوقات فراغت تابستان مستاصل‌اند.

    گروه تندرستي:اين روزها همه خانواده‌ها كه حالشان با شنيدن اخبار بالا و پايين شدن آمار مبتلايان و تلفات كرونا رقم مي‌خورد از برنامه‌ريزي براي اوقات فراغت تابستان مستاصل‌اند.
    خيلي‌ها در اين شرايط هم نگران حضور فرزندان‌شان در محيط‌هاي عمومي براي تفريح و فعاليت‌هاي ورزشي و هنري هستند و هم اضطراب به خطر افتادن سلامت فيزيكي و رواني فرزندان‌شان با استفاده بيش از حد از فضاي مجازي و شبكه‌هاي اجتماعي را دارند.
    در چنين شرايطي اگر بپذيريم تا زماني نامعلوم بايد با كرونا زندگي كنيم و اين ويروس نابودگر را براي مدت طولاني در كنار خود بپذيريم، بايد بتوانيم متناسب با شرايط كنوني و با حفظ نكات ايمني براي خود و فرزندان‌مان براي حضور تدريجي در فضاي اجتماعي برنامه‌ريزي داشته باشيم. اين موضوع سبب شد تا با دكتر ناهيد كرماني، دكتراي روان‌شناسي باليني و مشاور خانواده و كودك گفت‌وگو كنيم.
    *براي تابستان امسال و در دوران حفظ فاصله‌گذاري اجتماعي كه فرزندان خانواده‌ها مدت‌هاست در خانه مشغول بازي با رايانه و ارتباطات مجازي بوده‌اند، چگونه مي‌توان برنامه‌ريزي ايمن و جذاب تفريحي و ورزشي داشت؟
    يكي از نيازهاي اساسي همه افراد نياز به تفريح است. تفريح شامل سرگرمي‌ها و انواع علايقي مي‌شود كه فرد به آن رو‌مي‌آورد و بدون اين‌كه كسي امتيازي برايش قائل شود. اوقات فراغت زماني است كه فرد براي آن برنامه‌ريزي مي‌كند تا نياز به تفريح را در خود برطرف كند.
    اما نياز هر فردي به تفريح با ديگري متفاوت است. ميزان نياز به تفريح در برخي افراد بيشتر است و به همين دليل به ورزش و سرگرمي‌ها بيشتر رغبت نشان مي‌دهند. برخي افراد هم خيلي كمتر نياز دارند كه از خانه بيرون بيايند و سراغ تفريح و سرگرمي بروند.داشتن تفريح، يك نياز زيستي است و نهاد و درون فرد به درجات متفاوتي او را وادار مي‌كند تا برايش برنامه‌ريزي كند.
    پس اگر مي‌خواهيم نوجوانان را كه در شش ماه اخير به ارتباطات و تفريحات مجازي خو گرفته‌اند به بازي و ورزش ترغيب كنيم، بايد به آنان فرصت دهيم تا خودشان را بازيابي كنند و بتوانند نيازهاي خود براي تفريح و سرگرمي را مديريت كنند. همه ما به‌ويژه در ايام نوروز99 و در شرايط قرنطينه با بحران روحي خاص و نبود كساني كه دوست‌شان داريم مواجه بوده‌ايم و ارتباطات بسيار محدود باعث شد بحران‌هاي روحي را طي كنيم.
    افرادي كه اين بحران‌هاي روحي در آنان بيشتر بوده افسرده‌تر و غمگين‌تر هستند و نياز به فرصت بيشتري براي بازگشت به روال تقريبا عادي در دوران پسا كرونا دارند.
    *هنوز كلاس‌ها و مكان‌هاي ورزشي شروع به فعاليت نكرده‌اند و خانواده‌ها از تردد فرزندان‌شان با دوستان و در محيط بيرون از خانه نگران هستند. با اين اوضاع چگونه مي‌توانيم براي ارتباطات اجتماعي بچه‌ها برنامه‌ريزي كنيم؟
    به فرزندان‌مان بايد آموزش دهيم كه چطور فاصله اجتماعي و بهداشت فردي‌شان را رعايت كنند.
    بعد از آن مي‌توانند در فضاي بيرون از خانه باشند و دوستان‌شان را ببينند. اما زماني كه بيرون از خانه سپري مي‌كنند بايد محدود باشد و وقتي به خانه برمي‌گردند مسؤوليت‌هاي جديد خودشان را از حيث رعايت مسائل بهداشتي به‌عهده بگيرند؛ لباس‌هاي‌شان را تعويض كنند و دست و صورت‌شان را بشويند يا استحمام كنند تا بدون هرگونه نگراني ارتباط بهتري با همسالان‌شان برقرار كنند.
    *والدين چگونه و از چه روش‌هايي مي‌توانند فضاي شادتر، بانشاط‌تر و مفرح‌تري را در داخل منزل با وجود محدوديت‌هاي موجود فراهم كنند؟
    والدين با آموزش كامل بهداشت فردي، فاصله‌گذاري اجتماعي و رعايت نكات ايمني در زمان محدود مي‌توانند اجازه ارتباطات خارج از خانه را به فرزندان‌شان بدهند. همچنين در خانه با استفاده از فضاي مجازي و استفاده از نرم‌افزارهاي همراه ورزشي و هنري و حتي مشاغل و حرفه‌هايي كه به آن علاقه دارند احساس پويايي و ارزشمندي را در خود و اعضاي خانواده ايجاد كنند.
    *اصولا شروع ارتباطات اجتماعي را به‌عنوان روان‌شناس در دوران فاصله‌گذاري اجتماعي چطور توصيه مي‌كنيد؟
    اكنون نياز است كه محدوديت ناشي از قرنطينه به‌طور تدريجي مديريت شود و افراد با محيط بيرون ارتباط داشته باشند تا در محيط اجتماعي بتوانند بار ديگر خودشان را بازشناسي كنند و به فعاليت‌ها و حرفه‌هايي كه به آن علاقه‌مند هستند، روي بياورند.
    به گزارش امانت به نقل از سلامت نيوز ،احساس ارزشمندي، تعلق خاطر، مهم ‌بودن و بروز استعدادها در ارتباط با ديگران شكل مي‌گيرد. الان همه ما بايد بتوانيم دوباره خودمان را بازيابي كنيم تا به‌تدريج در جايگاه قبلي خودمان قرار بگيريم. البته اين روند بايد با كنترل آگاهانه شرايط بيماري، پذيرش آن و كنار آمدن با شرايط محيطي جديد اتفاق بيفتد.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی