در حال بار گذاری
امروز: يکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸

تندرستی > با اضطراب اين روزهاي مان چه کنيم

نرگس عزيزي گروه تندرستي:چند دهه قبل، زماني که مطالعات روان‌شناسي هنوز به گستردگي امروز نبود، گروهي از روان‌شناسان به فکر بررسي تاثير اضطراب بر روابط افراد با ديگران افتادند. آن‌ها براي بررسي اين وضعيت، دو گروه آزمودني انتخاب و هر گروه را به اتاقي دعوت کردند. به يک گروه اعلام کردند که قرار است به زودي در آزموني دشوار شرکت کنند اما به گروه ديگر گفتند برنامه بعدي آن‌ها فعاليت ساده‌اي خواهد بود.

     گروه تندرستي:چند دهه قبل، زماني که مطالعات روان‌شناسي هنوز به گستردگي امروز نبود، گروهي از روان‌شناسان به فکر بررسي تاثير اضطراب بر روابط افراد با ديگران افتادند. آن‌ها براي بررسي اين وضعيت، دو گروه آزمودني انتخاب و هر گروه را به اتاقي دعوت کردند. به يک گروه اعلام کردند که قرار است به زودي در آزموني دشوار شرکت کنند اما به گروه ديگر گفتند برنامه بعدي آن‌ها فعاليت ساده‌اي خواهد بود.
    هدف روان‌شناسان از اين برنامه، افزايش اضطراب در گروه اول همزمان با آرام نگه داشتن گروه دوم بود. آن‌ها مي‌خواستند ببينند رفتار گروه مضطرب در زمان حضور در اتاق انتظار، چه تفاوت‌هايي با گروه ديگر دارد. نتيجه اين آزمون روان‌شناسي، يافته‌اي مهم را به دنياي روان‌شناسي ارائه کرد. گروهي که مضطرب بودند، به شکلي محسوس بيشتر شروع به گفت وگو با هم‌گروهي‌هاي خود کردند. در مقابل اما گروهي ديگر، چندان در پي آغاز گفت وگو در اتاق انتظار نبودند. بر اساس اين مطالعه و ديگر مطالعات مشابه در اين حوزه، روان‌شناسان به اين نتيجه رسيدند که افراد مضطرب نياز به گفت وگو و ارتباط اجتماعي با ديگران دارند. مطالعات بعدي تاييد کرد که اين افزايش ارتباط مي‌تواند به افراد کمک کند تا اضطراب خود را کاهش دهند و حمايت اجتماعي- عاطفي لازم براي مديريت شرايط دشوار را تا حدي پيدا کنند.
    *هفته‌اي پرماجرا براي همه‌ ما
    حالا بياييد به حال خودمان در اين روزها نگاهي بيندازيم. بامداد جمعه، همه ما ناگهان متوجه افزايش قيمت بنزين شديم. تصميمي که با دلايل مختلف اتخاذ شد واز همان روز بهانه براي مضطرب شدن ما مهيا شد. به ويژه که اين تصميم به شکلي ناگهاني اعمال شد و توضيحات تکميلي آن تا از راه برسد، يکي دو روزي طول کشيد.
    داستان اضطراب ما هر چند با افزايش قيمت بنزين آغاز شد اما با آن به انتها نرسيد. بعد از آغاز تغيير نرخ بنزين و ايجاد يک سري اغتشاشات و تخريب‌ اموال عمومي، اختلالات اينترنت آغاز و شبکه‌هاي اجتماعي خارجي از دسترس خارج شد؛ تصميمي که براي پيشگيري از مشکلات بيشتر گرفته شده بود. اين تصميم هر چند توانست به آرام ماندن جو رواني جامعه کمک کند و ما را از گزند برخي مشکلات اساسي چون به هم خوردن امنيت دور نگه دارد اما از سوي ديگر امکاني براي ارتباط با ديگران را از دسترس ما دور کرده بود. دور شدني که مي‌توانست با توجه به عادت ما به اين سبک ارتباط، به اضطراب بسياري از ما بيشتر دامن بزند. اضطرابي که مي تواند ناشي از استفاده غير اصولي و معتادگونه بعضي از کاربران شبکه‌هاي اجتماعي باشد. اين يک واقعيت است که کاربران ايراني کمابيش در صدر مصرف‌کنندگان اينترنت در دنيا قرار دارند، اما اين تمام ماجرا نبود.
    *آينده‌ و ابهامي که با آن دست به گريبانيم
    در روان‌شناسي مفهومي داريم به نام تحمل ابهام. منظور از اين اصطلاح، توانايي افراد در مديريت هيجانات خود در زمان مواجه شدن با موضوعي مبهم است يعني اين که فرد بتواند در عين حال که نمي‌داند چه چيزي انتظارش را مي‌کشد، احساسات خود را مديريت کند و برنامه‌هاي خود را پيش ببرد. افزايش ناگهاني قيمت بنزين و نگراني از اين که اقتصاد بعد از اين به کدام سو خواهد رفت، چالشي جديد براي هر کدام از ما در اين روزهاست. حالا همه‌ ما با وضعيتي روبه رو هستيم که نمي‌دانيم دقيقا چه چيزي به لحاظ اقتصادي انتظار ما را مي‌کشد. تحمل اين وضعيت مبهم به خودي خود، کار آساني نيست اما انگار داستان وضعيت مبهم بعد از افزايش بنزين، به ويژه در دو، سه روز ابتدايي اين هفته، پيچيده‌تر از اين حرف‌ها بود. از سويي دولت نيز در ابتداي هفته توضيحات مرتبط با اين طرح را به صورت قطره‌چکاني اعلام مي‌کرد. عجيب نيست که در چنين شرايط مبهمي، همه ما فشار دوچنداني را بر دوش خود حس مي‌کرديم.
    *ما و اين اضطراب فراگير
    اين روزها اما عوامل استرس‌زاي ديگري نيز برخي از ما را تحت فشار گذاشته است؛ به رغم آن‌که از منافع کلان قطع اينترنت در شرايط فعلي براي جلوگيري از گسترش اغتشاش‌هاي رخ داده شده در اين چند روز با خبريم اما برخي از ما در بستر شبکه‌هاي اجتماعي، فعاليت اقتصادي مي‌کرديم، حالا با محدوديت دسترسي به اين شبکه‌ها شاهد دست‌اندازهاي تازه اي در وضعيت اقتصادي خود هستيم. برخي از ما که به مدد شبکه‌هاي اجتماعي از حال اعضاي خانواده و اقوام خود در خارج از کشور باخبر مي‌شديم، اکنون چند روزي است که از آن‌ها بي‌خبريم و بايد به شيوه‌هاي قديمي همچون پيامک و تماس از آن‌ها با خبر شويم.
    *حالا بايد چه کار کنيم؟
    اين روزها برخي از ما مضطرب هستيم و بهانه هم براي اين موضوع کم نيست اما شايد با خود فکر کنيد، چه مي‌شود کرد؟
    به گزارش امانت به نقل از سلامت نيوز   واقعيت اين است که پاسخ دادن به اين سوال، بسيار دشوار است. اما شايد دم‌دست‌ترين راه براي هر يک از ما، همان چيزي باشد که ابتداي متن نيز به آن اشاره شد؛ درباره اضطراب خود حرف بزنيم  بنويسيم و البته به درددل‌هاي اطرافيان بدون اين‌که بخواهيم به اجبار آن‌ها را آرام سازيم، گوش دهيم. گفت‌وگو و داشتن رابطه عاطفي، قديمي‌ترين حربه بشر براي کم کردن اضطراب خويش است.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی