در حال بار گذاری
امروز: دوشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > افزايش عصبانيت بين مردم نتيجه نارضايتي از شرايطِ زندگي‌

گروه تندرستي:رييس هيات مديره انجمن روانشناسان ايران با بيان اينکه عصبانيت نمادي از خشونت است و خشونت نمادي از ناکامي است، گفت: متاسفانه ميزان عصبانيت در ميان ايرانيان، بالاتر از ميانگين جهاني است که اين نشان مي‌دهد، از شرايط زندگي‌مان خوشحال نيستيم.

    گروه تندرستي:رييس هيات مديره انجمن روانشناسان ايران با بيان اينکه عصبانيت نمادي از خشونت است و خشونت نمادي از ناکامي است، گفت: متاسفانه ميزان عصبانيت در ميان ايرانيان، بالاتر از ميانگين جهاني است که اين نشان مي‌دهد، از شرايط زندگي‌مان خوشحال نيستيم.
    شيوا دولت‌آبادي درباره چرايي بروز عصبانيت بين مردم و معرفي ايرانيان به عنوان عصباني‌ترين مردم جهان گفت: در يک جامعه آماري معيارهاي تشخيص عصبانيت بايد براي ما کاملا روشن باشد. در کلانشهرها که زندگي سخت و پرشتاب مي‌گذرد  انسان‌ها شايد خيلي عصبي‌تر باشند تا جايي در يک شهرستان کوچک با آب و هواي بهتر و روابط سنتي بنابراين بايد تعريفي از جمعيتي که مورد مطالعه قرار گرفته است داشته باشيم.
    او با بيان اينکه با توجه به شرايط گوناگون آب و هوايي و نوع مختلف زندگي در کشور، شاهد خلق و خوي‌هاي متفاوتي هستيم و نمي‌توانيم با يک نگاه همه مردم را افرادي عصباني بسنجيم، تصريح کرد: اما وقتي مردم کشورمان را با مردم ژاپن مقايسه مي‌کنيم در مي‌يابيم که ژاپني‌ها معروفند به ملتي که هميشه لبخند بر لب دارند، درحالي که ما در چهره‌هايمان و منش‌مان با يکديگر تظاهري از خشونت وجود دارد که در بسياري از نقاط مختلف دنيا ديده نمي‌شود و متاسفانه اين امر نشان مي‌دهد، ميزان عصبانيت در مردم ما بالاتر از ميانگين جهاني است.
    رييس هيات مديره انجمن روانشناسان ايران خاطرنشان کرد: متاسفانه در مقايسه با بسياري از نقاط مختلف دنيا ما مردماني خوش‌رو و خوش‌خلق با يکديگر نيستيم و اين نوع رفتار را مي‌توان در ترافيک و در کم‌حوصلگي‌هايمان در ادارات بينيم. اين رفتارها در حقيقت‌ منش‌هاي شهروندي است و متاسفانه در اين زمينه آموزش هم داده نمي‌شود، بنابراين وقتي آن رفتار را ياد نمي‌گيريم در فشار زندگي خود را نشان مي‌دهد.دولت‌آبادي با بيان اينکه عصبانيت نمادي از خشونت است و خشونت نمادي از ناکامي است، گفت: اين نوع رفتارها نشان دهنده اين است که در مجموع از شرايط زندگي‌مان خوشحال نيستيم که آن را با يک لبخند رضايت در جهان هستي نشان دهيم. همچنين از نظر سنتي و فرهنگي توصيه نمي‌شود که از نظر عام آدم‌هاي خوش‌خلق و خندان لبي باشيم، معمولا در عرف ما به خانم‌ها توصيه مي‌شود رفتار سنگيني داشته باشند که اين مي‌تواند شکلي از غصه‌دار بودن يا عصبانيت را نشان دهد.
    دولت‌آبادي ادامه داد: از سوي ديگر آقايان هم براي خوش‌برخوردي تربيت نمي‌شوند، بنابراين با وجود اينکه هميشه نمونه‌هاي خوش‌خلقي را ستايش کرديم و از خلق محمدي صحبت مي‌کنيم، اما در تربيت‌مان خيلي آن را نشان نمي‌دهيم و غير از اينکه خوش‌اخلاق و خوش‌برخورد با هم نيستيم و رفتار شهروندي خوبي با غريبه‌ها در فضاي عمومي و مشترکمان نداريم به بروز رفتارهاي خوب تشويق نمي‌شويم و آن را ياد هم نمي‌گيريم.او با اشاره به اينکه حدفاصل نوع برخورد ما با غريبه و آشنا بسيار زياد است، تصريح کرد: ما يک لبخند را از يک کودک کار يا يک عابر در پياده‌رو دريغ مي‌کنيم، اما وقتي آشنايي را مي‌بينيم حتي تملق و چاپلوسي و مهرباني زياد از حد داريم بنابراين عدم آشنايي با روابط شهروندي عمومي تصويري از عصبانيت را از ما نشان مي‌دهد.
    رييس هيات مديره انجمن روانشناسان ايران خاطرنشان کرد: در نظر گرفتن نفع خود در نفع عمومي قدم بسيار بزرگ است که بايد در اخلاق شهروندي در نظر گرفته شود و اين فقط در رفتار ظاهري و لبخند زدن نيست بلکه ما اگر فکر کنيم که زباله مشترکي که توليد مي‌کنيم بايد به درستي اداره شود چون براي سلامت همه ما مفيد است و اگر تفکيک زباله يک امر دروني براي همه شود ديگر حتي زباله‌هايمان را از شيشه ماشين به بيرون پرتاب نمي‌کنيم. اين‌ رفتارها در حقيقت تعلق خاطري است که يک فرد به همگان دارد، اما متاسفانه ما در جامعه بيشتر به نفع خودمان توجه داريم و اين موضوع به شدت در رفتارهاي ما نمايان است.
    دولت‌آبادي خاطرنشان کرد: گاهي اوقات علت اين نوع رفتارها که در جامعه ما وجود دارد به دليل اين است که ما احساس ناامني مي‌کنيم و فکر مي‌کنيم بهتر است، عجالتا شرايط خودمان را خوب کنيم. البته اين نوع رفتار ما نيز ريشه تاريخي دارد، چراکه ما در تاريخ هميشه مورد حمايت نبوديم و در هيچ زماني شرايط براي ما فراهم نشده که احساس کنيم سيستم‌هاي حمايت کننده جدي در ساختارهاي جامعه‌مان وجود دارد. عدم رفاه و عدم اشتغال به طور کلي با توجه به تاريخي که پشت‌سر گذاشته‌ايم باعث مي‌شود تا احساس ناامني کنيم.
    او با بيان اينکه کنترل خشم يکي از راهکارهاي جلوگيري از عصبانيت است که بايد آموزش داده شود، گفت: در همه نقاط دنيا ضرورت تامين امنيت و رفاه فردي و اجتماعي به کودکان آموزش داده مي‌شود و از همين‌رو تکنيک‌هاي مديريت خشم را به کودکان مي‌آموزند و به آنها ياد مي‌دهند که شرايط سخت براي همه است و همدلي و نوع‌دوستي هم در خانواده و هم در مدرسه آموزش داده مي‌شود.
    اين روانشناس گفت: بايد به کودکان‌مان بياموزيم که نگاه‌شان به يکديگر بايد نگاه حمايتي باشد به جاي اينکه نگاه تدافعي و مرزبندي منافع باشد و همچنين آموزش منش شهروندي را به آن‌ها آموزش دهيم. اگر ما در شرايط منطقه‌اي و جهاني خاصي هستيم بايد بدانيم که در همه دنيا شرايط تغيير کرده است و فقط ما نيستيم که اين تغييرات را شاهد هستيم و در حال حاضر فشار بسيار زيادي در همه دنيا بر بشريت است.
    دولت‌آبادي تاکيد کرد: در مجموع براي اينکه افراد بتوانند روابط‌شان را تصحيح و تعديل کنند، بايد نگاه‌شان را تغيير دهند و اين تغيير نگاه مي‌تواند از درون خانواده آغاز شود، البته خانواده بايد در ابتدا آرامش داشته باشد تا بتواند آن را به نسل بعدي منتقل کند، اما اگر نمي‌توانيم از درون خيلي مهربان باشيم و آن را در خانواده بياموزيم مي‌توانيم رفتارهاي مهرآميز را در مدرسه آموزش دهيم و تشويق کنيم رفتارهايي مانند لبخند زدن، رعايت نوبت، رعايت حريم و ... را مي‌توان آموزش داد.او ادامه داد: وقتي ما ياد بگيريم که خوش‌رو باشيم، بي‌شک اين خوش‌رويي روي خلق ما نيز تاثير مي‌گذارد، در حالي که چهره عبوس خلق ما را نيز عبوس مي‌کند. اين تغيير رفتارها نيازمند برنامه‌هاي بلند مدت تربيتي است، آنچه که بيش از همه مي‌تواند روي خلق و خوي ما تاثيرگذار باشد و آن را بهبود بخشد.
    به گزارش امانت به نقل از ايلنا،رييس هيات مديره انجمن روانشناسان ايران خاطرنشان کرد: تعلق افراد به هم در جامعه ما کمرنگ است، اما اين را هم بايد در نظر بگيريم که جامعه ما در غم‌ها و حوادث در کنار هم هستند، اين موضوع جوابگوي خلق خوب در دراز مدت نيست تا بتوانيم فضاهاي اجتماعي را تلطيف کنيم و متاسفانه ما در روزمره گرفتار مشکلات خودمان هستيم و حتي ظاهري که مي‌تواند روابط را در سطح روزمره شيرين‌تر و قابل‌ تحمل‌تر کند از هم دريغ مي‌‌کنيم.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی