در حال بار گذاری
امروز: جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷

تندرستی > اضطراب هميشه نشانه بيماري رواني نيست

گروه تندرستي: يک روانشناس باليني گفت: داشتن احساساتي همچون نگراني، ناراحتي، اضطراب و استرس هميشه نشانه هاي نوعي از اختلال روان نيست. اين احساسات طبيعي است اما اگر اين موارد سبب اختلال در زندگي فرد شود، مي تواند نشانه نوعي بيماري روان باشد.

    گروه تندرستي: يک روانشناس باليني گفت: داشتن احساساتي همچون نگراني، ناراحتي، اضطراب و استرس هميشه نشانه هاي نوعي از اختلال روان نيست. اين احساسات طبيعي است اما اگر اين موارد سبب اختلال در زندگي فرد شود، مي تواند نشانه نوعي بيماري روان باشد.
    نادر اباذري درباره نشانه هاي اختلالات رواني در افراد گفت: بسياري از افراد از داشتن احساس اضطراب، استرس و عصبانيت شکايت مي کنند و نگران اين موضوع هستند که دچار نوعي از اختلالات رواني هستند در حالي که داشتن اين احساسات براي همه افراد طبيعي است و نبايد به صرف داشتن اين گونه احساسات نگران بودوي درباره مفهوم »خط کش رواني«، افزود: موضوعي که در اين جا مي توان مطرح کرد اين است که افراد مي توانند از مفهمومي به عنوان خط کش رواني استفاده کنند.
    اباذري اضافه کرد: در اين مفهوم دو مولفه »کارکرد زندگي مطلوب« و »احساس خوب« نام برد.
    وي درباره مفهوم کارکرد زندگي گفت: در اين خصوص اگر فرد کارکردي را که پيش از اين در زندگي خود داشته است، از دست بدهد يعني به عنوان دانشجو، کارمند يا زن خانه دار، پيش از اين فعاليت هاي روزانه اي را انجام مي داد اما به دليل اختلال رواني ديگر آن فعاليت ها را نمي تواند انجام دهد، کارکرد زندگي او مختل شده است.
    وي افزود: مولفه ديگر خط کش رواني احساس مثبت و خوب از خود و زندگي است که سبب مي شود، فرد احساس خوشايندي از زندگيش داشته باشد. در اين شرايط افرادي که احساس خوشايندي از خويش ندارند در کارکرد زندگي نيز دچار مشکل مي شوند.
    اباذري افزود: به عنوان مثال فردي که از نوعي افسردگي رنج مي برد امکان داشتن خواب مطلوب را ندارد. اين فرد به طور قطع در عملکرد و کارکرد زندگي اش دچار مشکل مي شود.
    به گفته اين روانشناس کارکرد روزانه افراد با رضايت آ ها از زندگي رابطه مستقيم دارد.
    اين متخصص بهداشت روان با تاکيد بر اي که افراد مي توانند خودشان را با اين خط کش رواني بسنجند، اضافه کرد: در اين حالت افراد ساده ترين راه را که درد دل کردن است را انتخاب مي کنند؛ اين روش براي مدتي به عنوان مسکن عمل مي کند اما در طولاني مدت اثرش را از دست مي دهد.
    اباذري با بيان اينکه اگر افراد متوجه شدند پس از سنجش با اين خط کش رواني، دچار نوعي اختلال رواني پاتولوژيک هستند؛ بايد به متخصصان حوزه بهداشت روان مراجعه کنند. البته اين افراد در طيف گسترده اي چون مشاوره، روانشناس و روانپزشک قرار دارند.
    وي با بيان اينکه ممکن است اختلال روان نياز به درمان پيچيده اي نداشته باشد، گفت: اين افراد مي توانند به مشاور مراجعه کنند يا اگر فردي به علت کمبود خزانه رفتاري در واکنش به بسياري از اتفاقات تنها با عصبانيت واکنش نشان مي دهد بايد به روانشناس مراجعه کند و اگر فردي به دارو نياز داشته باشد قطعا روانپزشکان کمک شاياني به او مي کنند.
    اين روانشناس با بيان اينکه 90 درصد مردم کشور نگراني و ترس از مراجعه متخصصان بهداشت روان، دارند گفت: اين مساله در کشورهاي ديگر نيز وجود دارد اما سرعت اصلاح آن در کشورما بسيار کند است.
    وي با اشاره به بيماري هاي جسماني، گفت: بسياري از بيماري هاي جسماني قابل مشاهده هستند و افراد براي درمان آن به متخصصان مراجعه مي کنند ولي فردي که دچار نوعي اختلال روان است از ترس انگ »رواني بودن« به متخصص مراجعه نمي کند.
    وي با اشاره به اينکه افراد با احساسات طبيعي مانند عصبانيت، اضطراب و نگراني به دنيا مي آيند اضافه کرد: اين احساسات در افراد طبيعي است ولي اگر کارکرد زندگي را دچار اختلال کند فرد از نوعي اختلال رواني رنج مي برد.
    اين متخصص بهداشت روان گفت: بعضي ممکن است بگويند شخص ظاهر افسرده اي دارد، اما فرد حالش خوب باشد. اين موضوع نشان مي دهد که فرد داراي سلامت روان است.
    وي افزود: مهم است که با بروز اختلال رواني فرد به سرعت به متخصص مراجعه کند. اگر فردي در زندگي دچار يک نوعي وسواس شده با چند جلسه روان درماني حالش بهبود پيدا مي کند؛ اما اگر 6 ماه تا 9 ماه از اين اختلال در فرد بگذرد ديگر درمان آن به راحتي ميسر نيست.
    اباذري با تاکيد بر اينکه جسم و روان تاثير زيادي بر يکديگر دارند و نمي توان آنها را از يکديگر جدا کرد، گفت: به عنوان مثال اگر فردي که پيوند کبد کرده، پس از جراحي پيوند از حال رواني خوبي برخوردار نباشد، ممکن است بدنش اين پيوند را پس بزند زيرا وضعيت رواني به شدت بر حال جسماني اثرگذار است.
    اين متخصص حوزه سلامت روان با بيان اينکه بايد حساسيت متناسبي نسبت به سلامت روان داشته باشيم گفت: اين حساسيت نبايد به شکل وسواس گونه باشد مثلا اگر کودکي شب هاي امتحان دچار اضطراب مي شود اما کارکرد مطلوبي در خانه و مدرسه دارد نبايد او را فردي مضطرب دانست.
    اباذري اضافه کرد: از طرف ديگر اگر کودکي رفتارهاي پرخاشگرانه داشته باشد اما والدين وي توجهي به آن نکنند، ممکن است فرد در بزرگسالي دچار بيماري دو قطبي شود.
    به گزارش امانت به نقل ازايرنا،وي افزود: در اين رابطه البته موضوعي که بسيار نگران کننده است هزينه درمان کساني است که از اختلالات رواني رنج مي برند زيرا سازمان هاي بيمه گر تعرفه اي براي پرداخت اين هزينه ها ندارند که بايد براي جلوگيري از هزينه هاي بيشتر در آينده سازمان هاي بيمه گر تعرفه هاي روان درماني را در خدمات خود محسوب کنند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی