در حال بار گذاری
امروز: چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷

اقتصادی > سرنوشت 18 سال يارانه يک ايراني!

محمدحسين جعفريان گروه جامعه:در اين چند ماهه، سياست‌هاي غلط اقتصادي شکاف ميان فقير و غني را وسعت داده است. شايد مقامات بالادستي، اين مديران اقتصادي که با سياست‌هايشان اين فاجعه را سبب شدند، اين نوشته را بخوانند و بتوانند گوشه‌اي از اين اتفاق هولناک را درک کنند.

    گروه جامعه:در اين چند ماهه، سياست‌هاي غلط اقتصادي شکاف ميان فقير و غني را وسعت داده است. شايد مقامات بالادستي، اين مديران اقتصادي که با سياست‌هايشان اين فاجعه را سبب شدند، اين نوشته را بخوانند و بتوانند گوشه‌اي از اين اتفاق هولناک را درک کنند.
    رهبر انقلاب در اظهارات اخيرشان نکات مهمي را شفاف کرده و از تخلفات و خطاي سياست‌گذاران اين روزهاي اقتصاد مملکت ياد کرده‌اند، از جمله اينکه: »در همين قضيه ارز و سکه بر اثر برخي بي‌تدبيري‌ها و بي‌توجهي‌ها ارز کشور رفت دست کساني که از آن سوءاستفاده کردند... اين توزيع دو طرف دارد. يکي که آن را مي‌گيرد و يکي که آن را مي‌دهد. ما همه‌اش داريم دنبال آن کسي مي‌گرديم که مي‌گيرد، در حالي که تقصير عمده متوجه کسي است که آن را داد...«
    و حالا در دنباله اين سخنان، اين خبر را بشنويد که:»از 20 فروردين‌ ماه سال جاري، تا 14 مرداد ماه، هر مسافر ايراني که به اروپا رفته، حدود 10 ميليون تومان يارانه گرفته است«! به عبارتي يعني معادل 18 سال يارانه نقدي يک مستضعف!
    اين چند مورد را خيلي کوتاه پشت سر هم آوردم تا پي ببريد در اين چند ماهه، سياست‌هاي غلط اقتصادي چه بر سر اين مردم آورده و شکاف ميان فقير و غني را تا چه حد وسعت داده است.
    گفتم شايد مقامات بالادستي، اين مديران اقتصادي که با سياست‌هايشان اين فاجعه را سبب شدند، اين نوشته را بخوانند و بتوانند گوشه‌اي از اين اتفاق هولناک را درک کنند.
     عرض کردم گوشه‌اي، چون اين فقط در باب مسافران اروپاست. هنوز مسافران تايلند و خاور دور و جام جهاني و صد جاي ديگر که از جيب همين مستضعفان يارانه‌هاي مشابه گرفته‌اند، باقي‌اند. يا نه، اصلاً مسافران را رها کنيد، ده‌ها ميليارد دلار براي واردات انبوه کالاهايي داده شد و تخصيص يافت که از غذاي سگ و گربه تا بي‌اهميت‌ترين چيزها را شامل مي‌شد. آن هم با ارز 4200 توماني و آن هم در اوج يک جنگ اقتصادي که به سنت، سنت اين ارزها محتاجيم، چه رسد به ده‌ها ميليارد دلار...
    اين ارقام اقتصاد قوي‌ترين ممالک جهان را خرد مي‌کند، چه برسد به ما و آن هم در اين اوضاع که تأکيد مي‌کنم وسط يک جنگ اقتصادي تمام عياريم.
    معمول است تا مديري بر حسب وظيفه کاري انجام مي‌دهد که اندک موفقيتي با آن قرين است، فوري محفل و مجلس راه مي‌اندازند و مدال فلان و بهمان و چند ده و چند صد سکه و تقديرنامه به طرف مي‌دهند و رسانه‌ها پر مي‌شود از تصاوير خندان آن وزير و وکيل و مسئول. باري اگر عکس آن رخ داد چرا کاري نمي‌کنيد؟ اگر وزير و مديري با مديريت غلط و تصميمات فاجعه بارش، دار و ندار اين مردم را به آتش کشيد يا در مواردي فجيع‌تر، نظير ماجراي شهادت ديپلمات‌هاي ما در مزار شريف که همين چند روز قبل سالگرد آن بود، تصميم مسئول و مسئولاني سبب شد چندين نفر از بهترين جوانان اين مرز و بوم در غربت جان بدهند و مانند آن، آن گاه بايد با آن مدير چه کرد؟ مگر نه آنکه فراوان از اين مديران داشته‌ايم؟
    به گزارش امانت به نقل از فارس ،چرا کسي از اين‌ها حساب نمي‌کشد و چرا پس اين فجايع، اين‌ها مي‌روند و در افق گم مي‌شوند و يا حتي در مواردي مي‌روند پست بالاتري مي‌گيرند! در همين مورد اخير، همه جهان دريافته است که تصميمات بخش اقتصادي مملکت توسط هر فرد يا جمعي گرفته شده، يک فاجعه تمام عيار بوده، چرا کسي پاسخگو نيست؟ چرا کسي سراغ اين‌ها نمي‌رود؟

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی