در حال بار گذاری
امروز: جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷

اجتماعی > بي توجهي به نيازهاي زنان آسيب هاي اجتماعي را افزايش مي دهد

گروه اجتماعي: يک مددکار اجتماعي با اشاره به پائين آمدن سن درگيرشدن دختران در آسيب هاي اجتماعي مانند اعتياد گفت: اين مساله نشان دهنده بي توجهي به نيازهاي عاطفي، خانوادگي و اجتماعي زنان مانند داشتن شغل مناسب است که سبب افزايش آسيب هاي اجتماعي در جامعه مي شود.

    گروه اجتماعي: يک مددکار اجتماعي با اشاره به پائين آمدن سن درگيرشدن دختران در آسيب هاي اجتماعي مانند اعتياد گفت: اين مساله نشان دهنده بي توجهي به نيازهاي عاطفي، خانوادگي و اجتماعي زنان مانند داشتن شغل مناسب است که سبب افزايش آسيب هاي اجتماعي در جامعه مي شود.
    ليلا ارشد اظهار داشت: شواهد فراواني براي کاهش سن درگيري دختران با آسيب هاي اجتماعي وجود دارد و در محله هاي پرآسيب، اين مساله به خوبي مشهود است. مددکار اجتماعي گفت: زنان بيش از گذشته درگير اعتياد شده اند و تمام اين مشکلات نشان مي دهد که خطرات و مشکلاتي از ناحيه آسيب هاي اجتماعي، جامعه را تهديد مي کند.
    وي افزود: اگر امروز به نيازهاي زنان توجه نکنيم و به آن نپردازيم، شرايط نامناسبي ايجاد خواهد شد؛ بنابراين بايد تلاش کنيم شرايط فرزندان خود به ويژه دختران را از لحاظ کسب مهارت هاي اجتماعي بهبود بخشيم و تقويت کنيم تا بتوانيم شرايط اجتماعي مناسب تري براي آنان فراهم سازيم.
    ارشد اضافه کرد: در مناطق پرآسيب، دختران با مسائلي مانند آزار و آسيب جسمي، رواني و عاطفي روبرو هستند؛ چراکه مساله نبود امنيت لازم در اين مناطق وجود دارد و دختران و زنان احساس مي کنند نمي توانند به راحتي به شغل و درآمد موردنظر دسترسي داشته باشند.
    وي ادامه داد: برخي زنان و دختران مجبور شده اند به دلايل متعدد محل زندگي خود را ترک و به حاشيه کلانشهرها و مناطق پرآسيب مهاجرت کنند، مهاجران داخلي يا خارجي زيادي نيز به علت فقر، خشکسالي و ساير مسايل اين مناطق را براي زندگي انتخاب کرده و همين مساله سبب بروز مشکلات زيادي به ويژه براي زنان ساکن اينگونه محله ها شده است. ارشد به لزوم آموزش مهارت هاي زندگي به زنان و دختران اشاره کرد و افزود: مي توان با آموزش مهارت هاي زندگي از بروز بسياري از اين آسيب ها پيشگيري و دختران را در برابر اينگونه مسايل و معضلات اجتماعي مصون کرد.
    * مهارت آموزي، ابزار مقابله دختران با آسيب هاي اجتماعي مددکار اجتماعي
    وي اظهار داشت: براي تحقق برنامه هايي مانند توسعه اجتماعي و بهبود شرايط جامعه، نيازمند پيشگيري سطح يک (پيشگيري از بروز آسيب هاي اجتماعي) هستيم.
    ارشد افزود: پيشگيري سطح يک، آموزش مهارت هايي است تا دختران با استفاده از آنها بتوانند ياد بگيرند چگونه از خود مراقبت کنند، توانايي ها و محدوديت هاي خود را بشناسند و بياموزند که چگونه مي توانند به عنوان يک شهروند يا يک زن سالم زندگي کنند. وي اضافه کرد: زنان و دختران بايد بتوانند خلاقيت ها و توانايي هاي خود را نشان دهند و خلاق تر باشند تا بتوانند در جامعه زندگي کنند؛ اين درحالي است که اکنون حتي پيشگيري سطح يک را براي فرزندان خود نداريم.
    ارشد با اشاره به فراواني پيچيدگي هاي اجتماعي قرن بيست و يکم، گفت: در شرايط فعلي بايد بستري را فراهم کنيم و به کودکان خود ابزار مهارتي بدهيم تا از خود مراقبت کنند.
    وي افزود: زنان نقش بسيار مهمي در جامعه، اقتصاد خانواده، حفظ محيط زيست و تربيت فرزندان دارند؛ بنابراين اگر نتوانيم پيشگيري سطح يک را داشته باشيم، به هيچکدام از اهداف توسعه نخواهيم رسيد.
    * پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي از دوران کودکي آغاز شود
    مددکار اجتماعي خاطرنشان کرد: دختران و زناني که در مناطق حاشيه اي يا محروم کشور زندگي مي کنند، محدوديت هاي بيشتري تجربه مي کنند.
    ارشد افزود: براي پيشگيري از درگير شدن دختران در آسيب هاي اجتماعي، آموزش ها بايد از دوران کودکي آغاز شود. در اين راستا حضور مددکار اجتماعي در مدارس مي تواند تا حد زيادي کمک کننده باشد؛ مددکار اجتماعي براي حل مشکلات بايد خانواده و کودک را در کنار هم ببيند.وي ادامه داد: اگر کودکي، منزوي، گوشه گير و پرخاشگر است و در خانه مورد آسيب قرار مي گيرد، بايد در همان مقطع سني و از طريق مدرسه مورد توجه، درمان و مشاوره قرار گيرد. اين مددکار اجتماعي اظهار اميدواري کرد تا با ارائه مشاوره با هزينه هاي اندک و با کيفيت از ميزان آسيب هاي اجتماعي کاسته شود.
    * درمان اعتياد با مشاوره تلفني ميسر نيست
    به گزارش امانت به نقل از ايرنا،اين مددکار اجتماعي با تاکيد بر جايگاه مطلوب مشاوره تلفني در کاهش آسيب هاي اجتماعي گفت: با اين وجود نمي توانيم از مشاوره تلفني به عنوان درمان ياد کنيم.
    ارشد افزود: در گام نخست مي توان از مشاوره تلفني براي درمان اعتياد بهره برد اما نمي توان از اين طريق به طور مثال به قطع سوءمصرف شيشه کمک کرد؛ چراکه فرد مصرف کننده حداقل بايد 6 تا 12 ماه هر هفته براي ترک مراجعه کند و راهکارهايي بياموزد تا دوباره مصرف را آغاز نکند.وي با تاکيد بر نقش آموزش مهارت ها به فرزندان براي کاهش آسيب هاي اجتماعي گفت: بي مهارتي افراد آسيب هاي فراواني را ايجاد مي کند؛ به طور مثال فرزندان شيوه هاي همسري را نمي آموزند و با آمار بالاي طلاق مواجه هستيم.
    ارشد اضافه کرد: همچنين فرزندان ما شيوه هاي والدي را نمي آموزند و از اين رو، ما هنوز با کودک آزاري هاي سهمگين مواجه هستيم؛ اينها همه مهارت هايي است که فرزندان ما نياز دارند بياموزند وگرنه با شعار دادن و کلي گويي هرگز اتفاق خوبي نمي_افتد.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی