در حال بار گذاری
امروز: پنحشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۸

اجتماعی > آقاي رئيس جمهور؛ بگذاريد قوي شويم!

گروه تحليل: دوگانه‌سازي جديد آقاي روحاني به قدري دور از واقعيت بود که اقتصاددانان کثيري از طيف‌هاي متنوع فکري به آن واکنش نشان دادند و با يادآوري اشتباهات فاحش اقتصادي دولت، به رئيس جمهور نشان دادند که ديگر نمي تواند مشکلات اقتصادي را گردن ديگران بيندازد.

    گروه تحليل: دوگانه‌سازي جديد آقاي روحاني به قدري دور از واقعيت بود که اقتصاددانان کثيري از طيف‌هاي متنوع فکري به آن واکنش نشان دادند و با يادآوري اشتباهات فاحش اقتصادي دولت، به رئيس جمهور نشان دادند که ديگر نمي تواند مشکلات اقتصادي را گردن ديگران بيندازد.
     پنجشنبه گذشته آقاي رئيس جمهور در يک دوگانه‌سازي جديد، فرمودند: "نمي‌شه روابط خارجي تخريب شده باشه ... اما اقتصاد مملکت هيچ دست نخوره" فرمايش درستي است اما طوري بيان کرده اند که گويي وسط صفر و صد قطع يا وصل کامل روابط خارجي هستيم و کشور از روي اراده و ميل، قطع روابط را برگزيده است!
    دوگان‌سازي جديد آقاي روحاني به قدري دور از واقعيت بود که اقتصاددانان کثيري از طيف‌هاي متنوع فکري به آن واکنش نشان دادند و با يادآوري اشتباهات فاحش اقتصادي دولت طي شش سال اخير، به رئيس جمهور نشان دادند که ديگر نمي تواند مشکلات اقتصادي را گردن ديگران اعم از خارجي و داخلي بيندازد.
    نظرات ذيل توئيت چاپلوسانه آقاي آشنا در توجيه "من بلد نيستم" هم نتوانست صاحب اين اعتراف ديرهنگام را از ته چاه بي اعتباري و بي آبرويي نجات دهد.  
    درست است که آقاي روحاني از همان سال 92 راه حل مشکلات اقتصاد ايران را يکسره در مذاکره با غربي ها دانست و بر اساس همين وعده، دوبار از مردم راي گرفت اما واقعيت تلخ اين است که وقتي دولتهاي غربي به برجام پشت پا زدند و دست دولت ايران را در پوست گردو گذاشتند، آقاي روحاني هيچ طرح جايگزيني بجاي برجام نداشت.
    اکنون 20 ماه پس از خروج آمريکا از برجام، آقاي روحاني مانند خودروي بدون دنده عقب گيرکرده ته کوچه بن بست، هنوز صحبت از مذاکره و راه حل سياست خارجي مي کند. آن هم بعد از يک دوره طولاني سوءمديريت اقتصادي که اقتصاد ايران را بطور بي سابقه اي از نفس انداخته و ندانم‌کاري‌هاي پي در پي، که سرمايه اجتماعي کشور را به باد داده است.
    در واکنش به ادعاي پوچ "در بن بست بودن اقتصادايران بدون روابط خارجي"، گروهي از اقتصاددانان همان عصر پنجشنبه در نامه سرگشاده‌اي به رئيس جمهور، ده راهکار نجات اقتصاد ايران را که بدون تکيه بر روابط خارجي مي تواند در کوتاه مدت چرخهاي اقتصادکشور را به حرکت درآورند، ارائه و تاکيد کردند داشتن روابط خارجي خوب با کشورهايي که به ايران احترام مي گذارند، مفيد و ضروريست اما براي "نجات اقتصاد ايران"، نبايد اجراي اصلاحات اقتصادي را بيش از اين معطل سياست خارجي دولتهاي غربي نگهداشت. چه بسا ترامپ و تيمش به اين زودي نخواهند فشار حداکثري را بر ايران بردارند.
    نکته تلخ ماجرا آنکه از سال 92 که سياست خارجي ايران پرچم آشتي بلند کرده، دولت آمريکا از ديپلماسي لبخند، مفهوم ضعف جمهوري اسلامي را تلقي و فشارهايش را بيشتر و غيرمنصفانه تر کرده است. آن از اوباما که توان هسته اي ايران را محدود کرد و اجراي تعهداش را پشت گوش انداخت و اين هم از ترامپ که به اميد تسليم ايران، فشار حداکثري اعمال کرده است. در اين ميان عده اي به ظاهر ايراني هم، با ايجاد بلواهاي ساختگي به ترامپ علامت ميدهند جمهوري اسلامي ضعيف و متزلزل شده و فشار حداکثري دارد جواب مي دهد.
    واقعيت اين است که جيب و سفره ايرانيان در سه سال اخير بطور کم سابقه اي تضعيف شده است اما اين ضعف اقتصادي، حتي به اعتراف اتاقهاي فکر مستقر در واشنگتن، بيش از آنکه نتيجه فشار حداکثري ترامپ باشد، بر اثر سوءمديريت داخلي است.
    جالب آنکه هر ده راهکاري که اقتصاددانان ارائه داده اند، ناظر به حذف سوءمديريتهاست. اگر اين اشتباهات و ندانم‌کاريها واقعا حذف شوند و اقتصادکشور از بن بست خارج شود و در مسير درستي به حرکت درآيد، قدرتمند شدن درونزا و برونگرا، حتما شدني است.
    به گزارش امانت به نقل از فارس،اطرافيان چاپلوس دولت دارند القا مي‌کنند که "نمي شود". پاسخ شان اين است که لطفا ماموران تلکه بگير دولتي را از بازارها جمع کنيد، کاغذبازيها و امضاهاي طلايي را از سرراه صدور مجوزها برداريد و موانع ريز و درشت دولتي را از سرراه سرمايه گذاري و توليد در ايران برداريد تا کارآفرينان ايراني نشان تان دهند چطور ميشود توليد و صادرات کرد و قوي شد.
    دولتي که بلد نيست، اگر به کارآفرينان کمک نمي‌کند، اقلا اذيت هم نکند.

نظر خود را بنویسید ...

نظر سنجی